دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 755

مسموم و دیگری هم از منزل و شهرش آواره و دربدر نمودند.

59- شهرهای خدا برایشان تنگ شد و حال آن که زمین خدا وسیع بود اما برایشان زمینی که نشیمن کنند نبود.

60- ایشان را به هرجای بی آب و مونسی تبعید و شهید می نمودند و برای همین بهر زمین مشهد و زیارتگاهیست.

قصاید هفت گانه: «1»

ابو الحسن الخلیعی

اشاره

ابو الحسن جمال الدّین علی بن عبد العزیز بن محمّد خلعی یا خلیعی موصلی حلّی شاعر و سراینده ی خاندان رسالت علیهم السّلام است که درباره ایشان اشعار بسیار سروده و آنان را ستایش نموده است. وی در حلّه زندگی می کرد و مردی فاضل بود و شعری روان و ساده دارد. دیوان اشعارش 1656 بیت است. او به سال 750 هجری در حلّه وفات یافت و در همان جا دفن شد. علت تخلّصش به خلعی این بود که روزی در حرم حضرت سید الشهداء شعری را که در مدح حضرت سروده بود می خواند که یکی از پرده های درب حرم از طرف آن حضرت بر شانه او افتاد. «1»

در سوگ حسین (ع):

1- أی عذر لمهجه لا تذوب وحشی لا یشبّ فیها لهیب؟

2- و لقلب یضیق من ألم الحزن و عین دموعها لا تصوب؟