دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 76

1- مررت علی أبیات آل محمدفلم أرها أمثالها یوم حلّت

2- ألم تر أن الشمس أضحت مریضهلقتل حسین و البلاد اقشعرت

3- و کانوا رجاء ثم أضحوا رزیهلقد عظمت تلک الرزایا و جلت

4- و تسألنا قیس فنعطی فقیرهاو تقتلنا قیس إذا النعل زلت

5- و عند غنی قطره من دمائناسنطلبها یوما بها حیث حلت

6- فلا یبعد اللّه الدیار و اهلهاو إن أصبحت منهم برغم تخلت

7- و إن قتیل الطف من آل هاشم أذلّ رقاب المسلمین فذلّت «3» 1- به خانه های آل محمد (ص) گذر کردم و خانه و کاشانه ای را همانند آنها ندیدم که روزی دارای اهل و ساکن بودند و امروز خالی و وحشتزا هستند.

2- آیا نمی بینی که خورشید به خاطر قتل امام حسین (ع) بیمار است و تمام دنیا به شهادت او می لرزد؟

3- آنها مایه ی امید مردم بودند سپس مایه ی مصیبت و اندوه گشتند. به راستی که این مصیبت بس بزرگ و سنگین بود.

4- شگفت است که مستمندان قبیله ی قیس از ما درخواست می کنند و ما بدانها عطا می کنیم و آنها در وقت برگشت روزگار ما را می کشند.