کرامات الحسینیه جلد اول صفحه 56

چون بیدار می شود با چند نفر از خادمها به سوی خان پاشا می رود و آن غریب را در همانجائی که حضرت فرموده بود می یابد و دستش را می بوسد و با احترام بخانه خود می آورد و از او بخوبی پذیرائی می نماید . فردا هم به اتفاق سی نفر از خدام به استقبال می رود چون مقداری راه می رود می بیند جمعی هوسه کنان (شادی کنان ) می آیند و آن بچه مفلوج را که شفا یافته بود همراه آوردند و به اتفاق به حرم مطهر آقا امام حسین (ع ) مشرف می شوند . (21) ای حسین جان ما بدرگاهت پناه آورده ایم

همره خود سینه ای پر سوز و آه آورده ایم

جملگی دلداده و سر گشته و دیوانه

ات

قلب سوزان چشم گریان را گواه آورده ایم

کربلایت آرزوئی بر دل بی تاب ماست

با دو صد حسرت به سوی آن نگاه آورده ایم

شد مزارت قبله گاه عاشقان بی قرار

ما امید خویش بر آن جایگاه آورده ایم

برف پیری آمد و شد تارهای مو سفید