کرامات الحسینیه جلد دوم صفحه 34

بوئیم خاک کوی تو ای شاه کربلا

گیریم شمه ای زگلستان کوی تو

قبر تو در دلی است که با مهرت آشناست

آن دل که هست روی امیدش بسوی تو

بی گوهر ولای توکس را چه آبرو

کز

مخزن ولاست ، دُرّ آبروی تو

نام تو بر کتیبه آفاق نقش بست

با خامه جلال زخون گلوی تو

شفای مرض