کرامات الحسینیه جلد دوم صفحه 43

عمه مرا حلال کن ناله دگر نمی کنم

که بهر دلنوازی رقیه دلبر آمده

عمه دگر ز چشم من سرشک غم نمی چکد

که نور چشم من کنون به دیده ترآمده

زسیلی عدو دگر سرخ رخم نمی شود

که بهر بردنم پدر زنزد مادر آمده

به تازیانه ام دگر خصم مرا نمی زند

که عمر درد و رنج من در این جهان سرآمده

لب بلبش نهاده ام که جان نثار او کنم

که او به نقد بوسه ای بریده حنجر آمده