کرامات الحسینیه جلد دوم صفحه 46

عمریست که از خون و پیام و هدفت

در سنگر اشک پاسداریم حسین

نجات از مرگ

حسینیّه مذکور دارای دو طبقه بود که هم کف سالن سخنرانی و سینه زنی و محلی برای اطعام بود و زیر زمین که مجزّا و جدا از ساختمان و آخر عمارت قرار داشت که آشپزخانه حسینیه را تشکیل می داد و در مجاورت آشپزخانه با زیر به عمق چهار متر قرار دارد که در حکم انبار ساختمان به شمار می رفت و چون

در بیشتر بنای عمارت خشت خام و آجر به کار رفته بود ، در برابر رطوبت و آب زود مقاومت خود را از دست می دهد و لذا در اثر شست وشوی ظروف و دیگهای وقفی و نظافت قسمتی از زمین وآشپزخانه و دیوار انبار خیس خورده و بناگاه حدود دو متر مربع از زمین فرو رفته و تا عمق چهار متری زیر زمین پیش می رود در حالی که در آن هنگام یکی از دوستان ما آقای جمال طرازی که با بعضی از رفقا برای نظافت و شستشوی آمده بود درست در همان قسمت ویران شده قرار داشت و در همان موقعی که زمین زیر پایش می لرزد تا ویران شود قرار داشت . در همان موقع زمین زیر پایش می لرزد ایشان با گفتن یا حسین به گوشه ای پرتاب شده و بیهوش می شود و از مرگ حتمی نجات می یابد چون اگر با سردر عمق چهار متری زیرزمین سقوط کرده بود خرواری گِل و خاک و آجر او را در خود مدفون ساخته بی جان می ساخت ولی چون حساب با آقا اباعبداللّه الحسین ع است نجات پیدا کرد .

خلق شد هستی از برای حسین ع

هست این گفته خدای حسین

روی آور به درگه لطفش

که بود عرش حق سرای حسین

شفای جوان فلج