کرامات الحسینیه جلد دوم صفحه 50

در زمان حضرت صادق ع زن زانیه ای بود که هروقت بچه ای از طریق نامشروع می زائید به تنوری می انداخت . و آنهارا می سوزاند ، تا اینکه اجلش رسید و مُرد . اَقربای و خویشان او ، زن را غسل و کفن کردند و نماز برایش خواندند و بخاکش سپردند ، ولی یک وقت متوجه شدند زمین جنازه این زن بدکاره را قبول نمی کند و به بیرون انداخته آن عده که در جریان دفن این زن بدکاره شرکت داشتند احساس کردند شاید اشکال از زمین و خاک باشد ، جنازه را در جای دیگر دفن کردند ، دوباره صحنه قبل تکرار شد ، یعنی زمین جسد را نپذیرفت و این عمل تا سه مرتبه تکرار شد . مادرش متعجب شد آمد محضر مقدس آقا امام صادق آل محمد ص و گفت ای فرزند پیغمبر بفریادم برس . . . و جریان را برای حضرت بازگو کرد و متمسک و ملتجی به حضرت گردید ، وجود مقدس آقا امام صادق ع وقتی جریان را از زبان مادرش شنید و متوجه شد کار آن زن زنا و سوزاندن بچه های حرامزاده بوده ، فرمود هیچ مخلوقی حق ندارد مخلوق دیگر را بسوزاند ، و سوزاندن به آتش فقط بدست خالق است .

مادر آن زن بدرکاه به امام عرض کرد حالا چه کنم ، حضرت فرمرد : مقداری از تربت جدّم آقا سید الشهداء ابی عبداللّه الحسین ع را همراه جنازه اش در قبر بگذارید زیرا تربت جدم حسین ع

مشکل گشای همه امور است . مادر ، زن زانیه مقداری تربت تهیه نمود و همراه جنازه گذاشت دیگر تکرار نشد . (25) عزت و مردانگی بارد ز سیمای حسینGGGGG سرو گردد شرمگین از قدو بالای حسین

بهر نشر دین و آئین همتی مردانه کرد

در کجا بیند کسی همپا و همتای حسین

اعتلای نام حق و دفتر و قرآن او

از خدای خویش این بودی تمنای حسین

توقیع امام زمان( ع )

یکی از شیعیان به حضرت حجه بن الحسن عجل اللّه تعالی فرجه الشریف در زمان غیبت صغری توسط نائب خاص حضرت می نویسد : آقا جایز است ، تربت آقا حسین ع را بامیّت در قبر بگذاریم یا با تربت حسین روی کفن بنوسیم ؟ در توقیع مبارک حضرت صاحب الامر والعصر عجل اللّه تعالی فرجه الشریف نیز اذن داده شده است و وجود مقدسش در پاسخ چنین مرقوم فرموده بودند هر دو جایز و کار پسندیده است البته باید رعایت احترام تربت بشود . مُهر یا تربت مقابل یا زیر صورت میت باشد تاشاید به برکت خاک قبر حضرت حسین ع قبرمیّت محل امن باشد و او از هربلا و آفت و عذابی در امان بماند . از این مرقوم شریفه چنین استنباط می شود اگر میت در خود خاک کربلا دفن شود چه بهتر است .

مهر تو را به عالم امکان نمی دهم