کرامات الحسینیه صفحه 332

ای آبروی خلق جهان ز آبروی تو

وی توتیای چشم خرد خاک کوی تو

ما را گذشت عمر بسودای آن خوشیم

کز ما سخن نرفت مگر گفتگوی تو

پژمرده بود گلشن توحید لاجرم

خرم دوباره گشت زخون گلوی تو

کردی بخون دل تو وضو در نماز عشق

جان جهان فدای نماز و وضوی تو

با آرزوی روی تو زینب چو رفت گفت

رفتم ولی بدل بودم آرزوی تو