بانک جامع عاشورا صفحه 1055

(ولید فرماندار مدینه شبانه کسی را خدمت امام(علیه السلام)، و «عبدالله بن زبیر» فرستاد و آنها را به خانه خود دعوت کرد)

«عبدالله بن زبیر» رو به امام(علیه السلام) کرد و عرضه داشت: ای اباعبدالله! این ساعت که ولید ما را خواسته، ساعتی نیست که «ولید» نشست عمومی برای مردم داشته باشد، از این که در این ساعت ما را فراخوانده من از آن احساس خطر می کنم. به نظر شما برای چه منظوری ممکن است ما را خواسته باشد؟

امام(علیه السلام) فرمود:

«إِذاً أُخْبِرُکَ أَبابَکْرُ، إِنّی أَظُنُّ بِأَنَّ مُعاویةَ قَدْ ماتَ، وَ ذلِکَ أَنّی رَأَیْتُ الْبارِحَةَ فِی مَنامی کَأَنَّ مِنْبَرَ مُعاوِیةَ مَنْکُوسٌ، وَ رَأَیْتُ دارَهُ تَشْتَعِلُ ناراً،فَاَوَّلْتُ ذلِکَ فی نَفْسِی أَنَّهُ ماتَ».

«ای ابابکر! (کنیه عبدالله بن زبیر) اکنون به تو می گویم: گمان می کنم معاویه از دنیا رفته است; چرا که من شب گذشته در خواب دیدم که منبر معاویه سرنگون شده

صفحه 313

واز خانه اش آتش زبانه می کشد. من پیش خود چنین تعبیر کردم که وی مرده است».(1)

مطابق روایت ابومخنف امام(علیه السلام) فرمود: «قَدْ ظَنَنْتُ أَنَّ طاغِیَتَهُمْ قَدْ هَلَکَ، فَبَعَثَ إِلَیْنا لِیَأْخُذَنا بِالْبَیْعَةِ قَبْلَ أَنْ یَفْشُوا فِی النّاسِ الْخَبَرُ; من گمان می کنم طغیانگراین قوم هلاک شده است; از این رو ولید قصد دارد پیش از آن که مردم با خبر شوند، از ما بیعت بگیرد».(2)

عبدالله بن زبیر گفت: «ای فرزند علی! به یقین همین گونه است که می گویی، اکنون اگر برای بیعت با یزید دعوت شوی، چه خواهی کرد؟!».

امام(علیه السلام) فرمود: «أَصْنَعُ أَنّی لا أُبایِعُ لَهُ أَبَداً، لاَِنَّ الاَْمْرَ إِنَّما کانَ لِی مِنْ بَعْدِ أَخِی الْحَسَنِ(علیه السلام)، فَصَنَعَ مُعاوِیَةُ ما صَنَعَ وَ حَلَفَ لاَِخِی الْحَسَنِ(علیه السلام) أَنَّهُ لا یَجْعَلُ الْخِلافَةَ لاَِحَد مِنْ بَعْدِهِ مِنْ وُلْدِهِ أَنْ یَرُدَّها إِلَیَّ إِنْ کُنْتُ حَیّاً، فَإِنْ کانَ مُعاوِیَةُ قَدْ خَرَجَ مِنْ دُنْیاهُ وَ لَمْ یَفِ لی وَ لا لاَِخی الْحَسَنِ(علیه السلام) بِما کانَ ضَمِنَ فَقَدْ وَاللّهِ أَتانا ما لا قِوامَ لَنا بِهِ، اُنْظُرْ أَبابَکْر أَنّی أُبایِعُ لِیَزیدَ، وَ یَزیدُ رَجُلٌ فاسِقٌ مُعْلِنُ الْفِسْقِ یَشْرَبُ الْخَمْرَ وَ یَلْعَبُ بِالْکِلابِ وَ الْفُهُودِ، وَ یُبْغِضُ بَقِیَّةَ آلِ الرَّسُولِ! لا وَاللّهِ لا یَکُونُ ذلِکَ أَبَداً».