بانک جامع عاشورا صفحه 1160

فرمود: خواهرم! عرض کردم: بلی، برادر جان.

فرمود:

«یا اُخْتاهُ مُنْذُ رَحَلْنا مِنَ الْمَدینَةِ ما رَأَیْتُکِ مُتَبَسِّمَةً، اَخْبِرینی ما سَبَبُ تَبَسُّمِکِ ; خواهرم! از وقتی که از مدینه حرکت کردیم، تو را متبسّم ندیده بودم، اینک چه شده است که بر لبانت تبسم نقش بسته است؟».

عرض کردم: برادر جان! لبخندم به خاطر چیزهایی است که از «بنی هاشم» و «اصحاب» مشاهده کردم.

فرمود:

صفحه 412

«یا اُخْتاهُ اَعْلِمی، إِنَّ هؤُلاءِ أَصْحابی مِنْ عالَمِ الذَّرِّ، وَ بِهِمْ وَعَدَنی جَدّی رَسُولُ اللّهِ(صلی الله علیه وآله)هَلْ تُحِبّینَ اَنْ تَنْظُری اِلی ثِباتِ أَقْدامِهِمْ ; خواهرم! بدان، اینان از عالم ذرّ یاران

من بودند و جدّم رسول خدا(صلی الله علیه وآله) مژده آنان را به من داده بود. آیا دوست داری پایداری آنان را مشاهده کنی؟».

گفتم: آری!

فرمود: به پشت خیمه برو!