بانک جامع عاشورا صفحه 1176

ای یزید بن حارث! آیا شما برای من نامه ننوشتید که درختان ما ثمر داده است و باغها سرسبز شده و چاه ها پرآب گشته و تو در سرزمینی پا می گذاری که لشکری آراسته و انبوه در خدمت تو است، پس به سوی ما بیا!».

آنان در پاسخ گفتند: ما چنین نامه ای ننوشتیم!

امام فرمود:

«سُبْحانَ اللّهِ! بَلی وَاللّهِ لَقَدْ فَعَلْتُمْ ; سبحان الله! آری به خدا سوگند! شما این نامه را نوشتید».

سپس افزود:

«أَیُّهَا النّاسُ! اِذْ کَرِهْتُمُونی فَدَعُونی اَنْصَرِفُ عَنْکُمْ اِلی مَأْمَنی مِنَ الاَْرْضِ! ; ای مردم! اگر از آمدن ما به این دیار ناخشنودید، پس ما را رها کنید تا به سرزمین امنی برویم».

قیس بن اشعث گفت: آیا نمی خواهی زیر پرچم پسر عمویت (یزید) درآیی! چرا که به آنچه که دوست داری می رسی و از آنان بدی نخواهی دید!

امام حسین(علیه السلام) فرمود:

«أَنْتَ أَخُو أَخیکَ محمّد بن الاشعثصفحه أَتُریدُ أَنْ یَطْلُبَکَ بَنُو هاشِم بِأَکْثَرَ مِنْ دَمِ مُسْلِمِ بْنِ عَقیل؟! لا وَاللّهِ لا أُعْطیهِمْ بِیَدی إِعطاءَ الذَّلیلِ، وَ لا اُقِرُّ اِقْرارَ الْعَبیدِ! ; تو برادر

همان برادری (تو همانند برادرت محمّد بن اشعث هستی که مسلم را در کوفه به شهادت رساند) آیا می خواهی بنی هاشم، بیشتر از خونبهای مسلم بن عقیل را از تو طلب کنند؟ نه! به خدا سوگند دستم را همانند افراد ذلیل و پست در دست آنان نخواهم گذاشت ومانند بردگان نیز تسلیم نخواهم شد. (یا فرار نخواهم کرد)».