بانک جامع عاشورا صفحه 1194

نَحْنُ وَ بَیْتِ اللهِ اَوْلی بِالنَّبِیِّ

وَاللهِ لاَ یَحْکُمُ فِینَا ابْنُ الدَّعِیِّ

أَطْعَنُکُمْ بِالرُّمْحِ حَتّی یَنْثَنی

أَضْرِبُکُمْ بِالسَّیْفِ أَحْمی عَنْ أبی

ضَرْبَ غُلام هاشِمِیٍّ عَلَویّ

«منم علی پسر حسین فرزند علی، به خانه خدا سوگند! ما به رسول خدا از همه کسی سزاوارتریم. به خدا سوگند! پسر زیاد را نمی رسد که درباره ما حکم کند. آنقدر با نیزه بر شما بزنم تا کج شود، در حمایت از پدرم، با شمشیر بر شما ضربت فرود آورم ضربتی چون ضربت جوان هاشمی علوی!».

پس از بر سپاه دشمن تاخت و بسیاری از آنان را به هلاکت رساند به گونه ای که دشمن از کثرت کشته شدگان به فغان آمد.

با آن که تشنگی بر آن حضرت چیره شده بود یکصد و بیست نفر را به خاک افکند، و در حالی که زخم های زیادی برداشته بود، نزد پدر آمد و عرض کرد:

«یا أبَهْ! ألْعَطَشُ قَدْ قَتَلَنی، وَ ثِقْلُ الْحَدیدِ أَجْهَدَنی، فَهَلْ إِلی شَرْبَة مِنْ ماء سَبِیلٌ أَتَقَوّی بِها عَلَی الاَْعْداءِ; پدر جان! تشنگی مرا از پای درآورد و سنگینی سلاح ناتوانم

پاورقی