بانک جامع عاشورا صفحه 466

بی تو بهار عمر من ، پائیز گردید

پیمانه صبر علی علیه السلام ، لبریز گردید

کار علی بی تو به عالم زار گشته

بی یاور و بی مونس و غمخوار گشته

زهرای من ، پیراهن تو غرقه خون است

رویت کبود و سینه تو لاله گون است

ای وای من بر بازویت باشد نشانه

از بس که خوردی پیش چشمم تازیانه

رفتی چو در نزد پدر از دار دنیا

راز دلت را لااقل بر گوبه بابا