بانک جامع عاشورا صفحه 521

زنی حامله ، به هنگام طواف کعبه ، به درون خانه رفته است . دیوار سنگی و عظیم کعبه شکافته شده و خداوند او را به خانه خویش خوانده است ! و به دنبال این پیشامد ، گروهی به سوی بنی عبدالدار که ان موقع کلید دار کعبه بودند ، دویده و تقاضا کردند که بیایند و در کعبه را بگشایند . بنی عبدالدار از باز کردن در ، امتناع ورزید ، زیرا که این در ، می بایستی تنها در روز ویژه ای در سال گشوده می شد . اما مردم ، از اصرار خود دست بر نمی داشتند ، تا اینکه سرانجام بنی عبدالدار را قانع کردند که بیایند و در را بگشایند . اما هر چه کوشیدند تا بلکه قفل در را باز کنند ، نتوانستند و تلاششان به ثمر نرسید !

و مردم که برای دیدن این رویداد ، اجتماع کرده بودند ، ناباور و حیرت زده چشم به در دوختند ، تا مگر از درون خانه خبری شود . . .

سه روز گذشت و باز گروه زیادی که آنجا بودند به چشم خویش دیدند که همان دیوار ، همان خاره سنگ سخت ، آغوش بر گشود ، و همان شکاف دیگر باره گشوده گشت و فاطمه قدم به بیرون گذاشت ! اما این بار نه تنها که با نوزادی بر دامن ، هاله ای از نور بر چهره ، و اشکی از شوق بر گونه !

پسر فاطمه دست به دست می گشت . صدای شادی و هلهله ، و موج غریو خنده و نشاط ، در سر تا سر مکه می پیچید و عطر خوشبوی اشتیاق ، مشام جانها را نوازش می داد .

فریاد شور گستر ، نه از همه دلها که از تمامی ذرات هستی ، بلند بود و نوزاد - این فرزند مبارک هستی - که از همان آغاز ، از وجودش نور و روشنی ساطع بود و چشمها را خیره می کرد ، سرانجام دنیا را خیره کرد و تا پآیان آخرین لحظه حیات شکوهمندش ، بر همه وجود ، نور و روشنی و بیداری و زندگی نثار کرد .

ابوطالب ، چهره سرشناس و همیشه یاور پیامبر اکرم (ص ) با شتاب ، خود را به فاطمه رسانید و مادر علی نوزاد را به او داد و گفت : او را بگیر .

شنیدم هاتفی گفت : نامش را علی بگذارید .

بدینگونه ، امام علی علیه السلام این خانه زاد خدای بی فرزند ، چشم به جهان گشود و از همان آغاز ، نگران سرنوشت جامعه و جامعه ها بود ، و در راه اعتلای کلمه توحید و توحید کلمه گامها بر داشت بس بلند ، و تلاشها کرد بس سازنده و شکوهمند .

میلاد پر برکتش بر تمامی شیعیان جهان مبارàباد .

خانه زاد حق