بانک جامع عاشورا صفحه 548

بعثت و حضور محمد (ص ) ، فروغ چشمان کم سوی منتظران سوخته در هجران منتظر قائم میشود و عزیز مصر را به کنعان وجود می خواند .

اینک همان چشمان که به التماس نجات بر استان حرا می نگریست در افق اعلی به انتظار آمدن منجی که وارث بزرگ بعثت است لحظه شماری می کند .

اری مهدی خواهد آمد ، منتقم خواهد آمد و به اسم رب کتاب قطور رحمت و محبت را بر تمام کائنات خواهد خواند .

دکلمه ای بمناسبت بعثت خاتم الانبیاء محمد ابن عبد الله ص

نوری در تاریکیها

جهان تاریک و پر ظلمت ، جهان خونرنگ و وحشتناک ، جهان بسیار دهشتزدا ، و دلها تنگ و هر چیزی به چشم خلق نازیباست ، جهان تاریک پر و ظلمت ، و خورشید زمان چون طشت پر خونی بر آشفته ، و اندر زیر ابر تار و شبرنگی فرو رفته ، دگر بالا بلند قله ها نوری نمی ریزد ، و اوائی نمی آید ، به جز ناله ، به جز شیون ، به جز اه یتیمان گنه نا کرده رنجور ، به جز فریاد دژخیمان و جلادان خون اشام ، اندر زیر شلاق ستمکاران بی عرضه گروهی ، برده می نالند و خود بر خاک می مالند ، و با این سرنوشت شوم و نفرت بار و دردانگیز ، هم آغوشند و میسازند و میسوزند ، و دود تند و باریک و سیاه خشم مظلومان ، ز فرش خاک تا قلب عظیم عرش می پیچد ، جهان غرق است ، جهان غرق است در فخر و مباهات و تکبر ، خود فروشیها ، ستم ها ، تیره سختیها ، شرارت ها ، مذلتها جهالت ها ، مشقتها ، جنایت ها ، فقط ادم کشی ها و نفاق و کینه توزیهاست ، خیانتها ، هوسها ، دشمنی ها و چپاولهاست ، همه بت میپرستند و ره بیگانه می پویند ، و اندر پیش هر موجود نا چیزی به غیر از حق ، و جز معبود و خلاق و پدید ارنده مطلق ، جبین بر خاک میسایند و رب خویش میدانند ، سراسر در لجنزاری کثیف و پست میلولند ، و زنها را چو حیوانی بی سبب با مشت میکوبند ، و آنها را سر میز قمار خویش میبازند ، مروت مرده ، اثار عطوفت از میان رفته ، پدر خود گور فرزند عزیز خویش میسازد ، و او را در دل خاک سیاهش میکند پنهان ، همه با یکدیگر دشمن ، همه از یکدیگر ، حتی همه از خویشتن بیزار ، ولی اندر دل هر مرد ، بناگه ، نا خود اگه عشق مواج و خروشانی ، چو یک سیلاب میجوشد ، و نجوا میکند ملت ، همه در انتظارند و همه در حسرت دیدار ، که کشتیان طوفان بلا در بحربی ساحل ، بزودی لنگر اندازد ، و ما بیچاره ملت را ، از این بدبختی و ظلم و فریب ثروت اندوزان ، و از دست تبه کاران ، رهایی بخشید و گیرد دمار از روزگار ظلم ، رسید آن لحظه موعود ، حرا آغوش خود بگشود و در یکروز تاریخی برون از شهر مکه ، بر فراز صخره های سنگ ، امین خلق ، ظاهر شد ، و همچون سینه سینا ، جوانمردان و احرار جهان را شد حرا قبله ، و در اندک زمانی سر بسر هر جا ، هر آنجایی که ظلمت بود و تاریکی و وحشت بود ، سر ا سر نور پاشی کرد و دنیا را سراسر غرق در نور رسالت ساخت ، حرا آغوش خود بگشود و از حسن دل ارای جمال پاک پیغمبر ، ابر مرد دلاور ، مرد علم و دانش و بینش ، یگانه سمبل حریت تاریخ جاویدان ، نمونه یاور خلق اسیر و سته در زنجیر ، پدید ارنده مکتب ، برا درس خوشبختی ، برای پاکی و پاکیزگیها ، سر بلندی ها برا لغو تبعیضات ، پدید آرند مکتب ، برای فرو مجد و عزت و ازادگی ها ، سر فرازیها ، برای قهرمان سازی ، زانسانهای مستضعف ، زمردان گرفتار و اسیر و در بدر ، شلاق خورده ، برده و بدبخت ، پدید ارنده مکتب و یکتا پاکباز قهرمان کشور توحید ، و الگوی شرافتها محمد (ص ) ، دهر روشن شد ، و از ان بی خبر ملت ، و از ان بی هدف مردم ، ابوذرها نمایان شد ، و سلمانها پدید آمد ، و مصعب ها کفن پوشید ، ، و میثم ها تجلی کرد و مالک شربتی نوشید کز ان ازادگان نوشند ، و خون از کربلا جوشید و حق رخت عمل پوشید و شد در مهد ازادی چنان پرورده یک برده ، که بالا رفت و بالا رفت تا بام بلندی عشق ، و از آنجا ، از آنجا ، ان تجلیگاه و حدت ، خانه احرار ، پیامی داد بر ابرار و بلند الله اکبر گفت : ، یکایک جمله بت های حرم با امر پیغمبر ، و با دست توانای علی علیه السلام ان بت شکن رهبر ، در افتادند و بشکستند و یکسر سرنگون گشتند ، و شد تنها ملاک برتریها پاکی و تقوی و نزدیکی با الله ، نه تزویر و نه زور و زر ، تبسم کرد لاله بار دیگر ، شبنمش در گونه غلطید ، ز گلشن خنده زد بلبل ، و گل شد سینه چاک از عشق ، دوباره شهر عیسی ، شهر موسی ، شهر ابراهیم شد مکه ، و برتر از همه ، شهر محمد (ص ) گشت ان صحرا ، و قبله از برای ملت اسلام شد کعبه ، وزد بر کاخ مینای فلک بار دگر خنده ، و دیگر لکه ابر سیه نابود شد رنگش ، و بعد از مرگ خود ، ادم لباس زندگی پوشید ، و شد مصداق کرمنا

سرود گروهی در بعثت پیامبر ص

آسمان مکه از بعثت محمدی

پر ز نور حق شده (دیدگان احمدی 2)

میرسد بگوش جان صوت پاک وحی حق