بانک جامع عاشورا صفحه 551

بر عالم ایجاد ولی می آید

مجموعه حسن و عشق می آید

یعنی که حسین ابن علی می آید

خورشید حماسه

مردی آمد ، نوری ، کسی که خورشید در چشمایش می خندید و ماه از پیشانی اش می خرامید ، گیسوانش سایبان جهان و دستهایش عطوفت اشکار خداوند ، راز پنهان حقیقت در سینه اش تاب می خورد و معنای جاودان بودن از نگاهش می تراوید .

حسین علیه السلام تجلی جمال خداوند در زمین و ظهور جلال حضرت حق در زمان است ، زیستن از پس آمدن حسین علیه السلام معنای راستین خویش را باز یافته است و مردن با ابدیت آسمانی پیوند خورده است .

شکل سیاه خاک با نام حسین علیه السلام مفهوم روشن افلاک گرفته و نام زمین از موهبت گامهای او سر بلند شده است .

حسین علیه السلام به خاک ، به گل به شقایق معنا داده است ، روح سرگردان انسان در باران بی نهایت مهربانی او شست و شو کرده است و حقیقت چون غنچه ای که از پس نسیم و شبنم سحرگاهی گشاده شود ، به جهان چهره گشود است .

حسین علیه السلام سرشت صالح انسان است . طینت پاک خلقت ، سر چشمه ای که تمام رودخانه ها از سر انگشتهایش جاری شده اند و همه دریاها از ابشخور پر شکوه چشمهایش جوشیده اند .

عصمت پر صلابت انسان در نام اوست . لبخندهای او ، رحمت بی نهایت خداوند است و اشکهایش آتشی که در باغ اندیشه افروخته است .