بانک جامع عاشورا صفحه 621

با میلاد منورش ، جبرئیل از آسمان بر زمین می آید ، تا پیام و سلام پروردگار را به رسول خدا (ص ) ابلاغ کند و بگوید:

به راستی که علی در نزد تو به منزله هارون در نزد موسی است ، پس نام کودک را به نام پسر هارون نامگذاری بنما

رسول خدا پرسید: نام پسر هارون چیست ؟ جبرئیل امین عرض کرد: شبر فرمود: زبان من عربی است ! گفت : نامش را حسن بگذار .

و پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد ابن عبد الله (ص ) نام کودک بزرگش را حسن نامید و سپس فرزند تازه تولد یافته را در دامان گرفت و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و بعد کودک خود را با این دعا تعویذ فرمود: شما را پناه میدهم به کلمات تامه و کامله پروردگار از هر شیطان بد خواهی و از هر چشم زخمی . چرا که امام حسن علیه السلام میوه دل رسول الله (ص ) است و گل خوشبویی است که پیامبر گرامی (ص ) وی را می بوید و می بوسد ، بر پشت خود سوار میکند ، سجده را برایش طولانی می نماید و درباره اش میفرماید:

انه ریحانتی من الدنیا و ان ابنی هذا السید

اری به راستی که او گل خوشبوی من است در دنیا و براستی که پسر من این سید و اقاست . حسن از من است و من از اویم ، خدا دوست دارد هر کس که او را دوست بدارد .

امام حسن علیه السلام شخصیت بزرگی داشت و حافظه عجیبی ! ! بدین صورت که در سن هفت سالگی در مجالس پیامبر گرامی اسلام (ص ) حاضر میگشت و انچه را به رسول الله (ص ) وحی میشد می شنید و ان را حفظ میکرد و نزد مادرش فاطمه زهرا علیها السلام می آمد و انچه را حفظ کرده بود ، برای مادر باز میگفت و هنگامی که علی ابن ابیطالب علیه السلام به نزد فاطمه علیها السلام می آمد ، ان علوم را از صدیقه کبری می شنید و چون از ان بانوی بزرگوار می پرسید: از کجا این علوم را فرا گرفته ای ؟ پاسخ می شنید: از فرزنت حسن .

از حریم فاطمه در نیمه ماه صیام

چهره ماه حسن علیه السلام تابید با وجه حسن

میوه بستان زهرا ، نور چشم مصطفی