بانک جامع عاشورا صفحه 648

باید همه با هم به صحرا برویم ، کوچک و بزرگ ، شهری و روستایی ، پیر و جوان ، زن و مرد . . . از قلب شهر باید گذشت ، اما نه خاموش ، که با فریاد ؛ ان چنان که همه ان را بشنوند ؛ در همه مغزها فرو رود ؛ همه قلبها را به بلرزاند و از همه مرزها بگذرد .

اما رمضان که تمام شد ، رسالت ، آغاز می شود . اری کسی که مدرک رمضان را در عید فطر می گیرد ، سخت مسئول است ، و چشمها سخت نگران کارش و اندازه صداقتش . و با خدا پیمان بستی ؛ تو در این اردوگاه در کنار برادرانت و به رهبری بهترین اموزگارانت شب و روز کوشیدی . ان من دروغینت را شکستی و به ان من حقیقی نزدیک شدی ، دیگر تو ان فردی نیستی که بسیار می خوابید ، بسیار لذت می برد ، بسیار می هراسید و بسیار فریب می خورد . تو اکنون فردی هستی که بسیار اگاه است و بسیار فعال و پرکار است ، بسیار فداکار است ، بسیار محکم و سخت است ، عاشق مردم است ، دوستدار ازادی و عدالت است ، دشمن سیاهی و جنایت است ، بیزار از نیرنگ و فریب است ، بنده مخلص خدا و معتقد به مکتب ازادیبخش محمد (ص ) است . تو اکنون ان موجود ناتوانی نیستی که می ساختند ، بلکه افریدگاری هستی که می سازی ، خلق می کنی و دگرگون می نمایی . تو دیگر ان مومن عزلت گزین نیستی که کارش نه به نمرود بود و نه به ابراهیم . تو حالا یک پارچه آتشی ؛ یک فریادت یک صاعقه ، یک شهاب ، یک طوفان ، یک سیل خروشان علیه پلیدیها . اما تو که تا این حد اوج گرفته و به خدا نزدیک طوفان ، یک سیل خروشان علیه پلیدیها . اما تو که تا این حد اوج گرفته و به خدا نزدیک شده ای ، هشیار باش که شیطان نمرده است ، دشمن بیکار نشسته و وسوسه های درونت پایان نیافته است . بکوش تا همیشه یا در اردوگاه رمضان باشی یا در جبهه محرم ، که تنها در این صورت به عنوان اسوه ایثارها و فداکاریها ، اسطوره فریادها و خروشها و مظهر جهادها و پیکارها بر تارک جامعه - بلکه تاریخ بشریت - می درخشی و درس استقامت و پایداری در مسیر تحقق ارمانهای الهی و انسانی می دهی و به عنوان سند زنده و افتخار آفرین انقلاب ، جاودانه می مانی و می توانی عید را با تمام وجودت جشن بگیری و الهامبخش انسانهای ازاده و تشنگان چشمه زلال حق و حقیقت باشی و در دریای بیکران الطاف خداوندی غوطه ور گردی و بر قله کمال انسانی عروج نمایی . این است آخرین درس رمضان که باید فرا گرفت . و امید ان که با چنین روحیه و درک و شناخت ، عید سعید فطر را به یکدیگر تبریک و تهنیت بگوییم .

وداع با رمضان

بر سفره رمضان نشستیم و از خوان آسمانی خداوند لقمه های راز بر گرفتیم ؛ بال در بال ملایک به ملکوت پرواز کردیم . یک ماه بر سفره خداوند میهمان بودن ، وجود ما را به خصلت دوستان خداوند اذین بست و اینک به عید فطر در آمدیم .

در ماه صیام گرسنگی و تشنگی را تجربه کردیم . دهان ، چشم ، گوش و فکرمان را از شبهه ها برحذر داشتیم . پاکی را در همه اعضا و جوارح خویش جاری و ساری کردیم و پاک شدیم . به صفت پارسایان اراسته شدن ، عرصه و مجال می طلبد و حضرت حق این عرصه و مجال را در رمضان فراهم آورده است . به نشان پارسایی در عید فطر به سفره نیازمندان رونق می بخشیم و یک صاع از غذای خویش را به آنان هدیه می دهیم . سنجه فطریه مومن ، ظرف وجود اوست . دل مومن در فراخنای هستی نمی گنجد و مملو از برکات نور است . نور دل خویش را بر تاریکیها می افکنیم و روشنی صفا و طراوت را همه جا گستر می کنیم .

روزه باز ایستادن از بدیها و گسترش نیکیهاست و سنت خداوند گسترش پاکیهاست . قبل از بعثت رسول بزرگ خداوند ، خاتم پیامبران حضرت محمد مصطفی (ص ) ، نیز روزه در میان گذشتگانی که بر جاده شریعت انبیا گام می زند ، وجود داشت ، همچنان که کلام حضرت حق نیز بر این سخن ناطق است . آنجا که می فرماید: یا ایها الذین امنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم . خداوند جهان را بر مدار پارسایی خلق فرموده است . از همین روست که مفسرین در تعریف اینکه نخستین صایم روزگار چه کسی بوده است ، سابقه امر را به حضرت ادم می رسانند که وی روزه دار نخستین بوده است .

این رکن از مسلمانی ، زداینده دل از زشتیها و پلیدیهاست و مومن هرگز به لباس لئامت و پستی الوده نمی شود . روزه رکن کامل کننده وجود مومن است .

در رمضان حضرت حق بنده خویش را به ازمون فرا می خواند تا بزرگی و عظمت مخلوق خویش را به جهان خلقت بنمایاند .

اراده ادمی در چشم فرو پوشیدن از هر انچه که نفس ادمی طالب ان است و انسان با روزه ان را به سکون و سکوت و ارامش می خواند و به همگان نشان می دهد که ادمی برترین مخلوقات و جانشین خداوند است .

رمضان فرصتی است تا آنان که از تنعات دنیوی برخوردارند ، با نیازمندان همسفره شوند و سختیهای گرسنگی و تشنگی و ضعف وجود ادمی را در یابند ، وجودی که در صورت انحراف از مسیر حق می تواند اکنده از کبر و خود بینی و رعونت شود و بندگی حضرت حق و خدمت به افریدگان دست آفرینشگر خداوند را از یاد ببرد . روزه ادمی را به شناختی واقعی از ظرفیتهای وجود خویش وا می دارد و تواناییهای نشکفته وجود را بر او کشف می کند .