بانک جامع عاشورا صفحه 724

فطر است و غدیر و جمعه و قربان است

خنجر شوق بر حنجر نفس

عید قربان جلوه گاه تعبد و تسلیم ابراهیمیان حنیف است . فصل قرب یافتن مسلمآنان به خداوند ، در سایه عبودیت است .

اگر ابراهیم خلیل ، در اجرای فرمان پروردگارش ، خنجر بر حنجر اسماعیل می نهد ، اگر اسماعیل ذبیح ، پدر را در اجرای امر خدایی ، تشویق و ترغیب می کند ، اگر شیخ الانبیاء در نهادن کارد بر حلقوم فرزندش ، لحظه ای تردید و توقف نمی کند ؛ همه و همه ، نشانه مسلمانی آن پدر و پسر و شاهد صداقت در عقیده و عشق ، و وفاداری در قلمرو بندگی است .

عید قربان ، مجرای فدا کردن عزیزترین یعنی خدا است .

عید قربان ، مجرای فیض الهی و بهانه عنایت رحمانی به بندگان مومن و مسلم و مطیع است .

قربانی تو در این چیست ؟

در راه خدا ، چه چیز فدا می کنی ؟

با چه وسیله ، به استان پروردگار ، تقرب می جویی ؟ و کدام فدیه را به قربانگاه صدق ، عشق ، اخلاص و وفا می آوری ؟

برای اولیاء الله عید قربان مجمع الشواهد صدق در گفتار ، کردار ، ادعا و عمل است . تو نیز ، اگر بتوانی رضای خویش را فدای رضای حق کنی ، اگر بتوانی از خواسته دل در راه خواسته دین چشم بپوشی ، اگر بتوانی از داشته ها و خواسته ها بگذری ، آنگاه ، به مرز عبودیت و به حوزه قربانگاه قدم نهاده ای .