بانک جامع عاشورا صفحه 933

2 . کنز العمّال، ج 11، ص 353، حدیث شماره 31724; همچنین رجوع کنید به: اسدالغابة فی معرفة الصحابة، ج 1، ص 386 و الاصابة فی تمییز الصحابة، ج 1، ص 315.

صفحه 192

که عابد و در برابر خدا متواضع بودند، به قتل رساندی؟ آنان که از بدعت ها بیزار بودند; امر به معروف و نهی از منکر می کردند; ولی تو آنان را از روی ستم و عداوت ـ پس از پیمان های محکم (در عدم تعرّض به آنان) ـ کشتی و این عمل را از روی نافرمانی در برابر خداوند و سبک شمردن پیمان او انجام دادی».(1)

عایشه نیز در ملاقاتی با معاویه به وی گفت: چرا حُجر و یارانش را کشتی؟ معاویه پاسخ داد: مصلحت امّت را در آن دیدم!!! عایشه گفت: از رسول خدا شنیدم که درباره آنان می فرمود:

«سَیُقْتَلُ بِعَذْراءَ نَاسٌ، یَغْضِبُ اللّهُ لَهُمْ وَ أَهْلُ السَّماءِ; به زودی در منطقه «عذراء»، مردمانی کشته می شوند که خداوند و آسمانیان به خاطر آنان خشمگین می شوند».(2)

از «حسن بصری» نقل شده است که می گفت: معاویه چهار عمل زشت انجام داد که هر یک از آنها به تنهایی جرم و جنایت بزرگی محسوب می شود و برای تبهکاری معاویه کافی است... یکی از آن چهار مورد، کشتن حُجر بن عدی بود. سپس دو بار گفت:

«وَیْلا لَهُ مِنْ حُجْر وَ أَصْحابِ حُجْر; وای بر وی (معاویه) از ماجرای حُجر و یاران حُجر!».(3)

ماجرای شهادت حجر به قدری مظلومانه بود که خود معاویه نیز ـ به ظاهر ـ از پی آمد اُخروی آن وحشت داشت!

پاورقی

1 . الامامة والسیاسة، ج 1، ص 203; همچنین رجوع کنید به: بحارالانوار، ج 44، ص 213.