(معادشناسی در قرآن کریم (جلد 1 صفحه 96

از پيامبرگرامي صلي‌الله‌عليه‌و‌آله آورده‌اندكه در تفسير آيه فرمود:

ما مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ اِلاّ اُرِيَ مَقْعَدَهُ مِنَ النّارِ لَوْ اَساءَ لَِيَزْدادَ شُكْرا وَ ما مِنْ عَبْدٍ يَـدْخُلُ النّـارَ اِلاّ اُرِيَ مَقْعَـدَهُ مِـنَ الْجَنَّـةِ لَـوْ اَحْسَـــــنَ لِيَــــــــزْدادَ حَسْــــــرَةً.(1)

1 . تفسير قُرْطُبيّ، ج 8، ص 138.

(104) «»

هيچ انسان باايماني وارد بهشت پرنعمت و زيباي خدا نمي‌گردد، جز اين كه جايگاه خود را در آتش شعله‌ور دوزخ به او نشان مي‌دهند، تا دريابد كه اگر به گناه و ستم دست مي‌يازيد، جايش آنجا بود نه بهشت زيبا و پرطراوت و پرنعمت، تا خداي ارزاني‌دارنده نعمت‌ها را بيشتر سپاس گويد. و نيز هيچ انسان كفرگرا و ستمكاري به آتش دوزخ نمي‌افتد، جز اين كه مكان او را در آنجا به او نشان مي‌دهند تا دريابد كه اگر به راه حق و عدالت گام سپرده بود، چه موقعيت پرشكوهي داشت تا بردريغ و حسرت او افزون‌گردد.(1)