از مباهله تا عاشورا صفحه 102

خواهند گرديد. اما از انصاف نگذريم در ميان اينها مردان حقيقت جو و تيز بيني هم بودند كه بزودي به ماجرا پي برده و به مقام سخن در آمدند كه اي بزرگان نصارا به خدا قسم ما با روهائي برابر هم ايستاده ايم اگر لب گشوده و از خدا بخواهند كوهها را، از بيخ بركَند، مي كَند، چرا از آنچه كه در اطرافتان مي گذرد، غافليد.

آيانمي بينيد آفتاب درخشان به رنگ گرفتگي و زرد در آمده و آيا نمي بينيد مرغان آسمان بالهاي خو د را از ترس عذاب الهي بر زمين گسترده اند و درختان اطراف را ببينيد همگي سر به زير آورده و شاخ وبرگهايش ريخته است وو ...

به خود آييد با محمد به مباهله برنخيزيد كه به زودي گرفتار عذاب الهي خواهيد شد، شما به قوم يونس پيغمبر مي مانيد كه هنگام نزول عذاب به خود آمدند و توبه كرده و نجات يافتند، هرچه زودتر به خود آييد نگذاريد عذابي كه تا نزديك گردنهايتان فرود آمده شما را فرا گيرد اين را هم مي دانيد كه گروه أنبياء اگر به كاري تصميم گرفتند تا به پايان نرسانند دست بردار نمي شوند هرچه زودتر دست به كار شويد، در تأخير آفتي است كه ندامت سودي نخواهد داشت.

در اين لحظات طوفاني بود كه اينها خود را در يافتند و گوينده اين سخنان را وادار كردند، با وساطت علي كار را فيصله داده و رسول خدا را از مباهله منصرف نموده و براي اخذ جزيه راضي نمايد.

به سوي امير مؤمنان عليه السلام رفته از او مصرانه توأم با عجز و لابه خواستند كه رسول خدا را از مباهله منصرف نمايد

أمير عليه السلام نيز همراه آنها در برابر رسول رحمةً للعالمين ايستاده شفاعت نمود و رسول الهي را از ادامه كار منصرف نمود اما آنحضرت قسم ياد كرد كه اگر اينها مباهله مي كردند يك نفر از نصارا در روي زمين نمي ماند همگي به عذاب خدا گرفتار مي شده و خاكستر مي‌گشتند

23 «جلسات نجران و سقيفه»

23 «جلسات نجران و سقيفه» اگر كسي به جلسات بزرگان نصا را در كليساي بزرگ نجران و جلسه سقيفه مدينه دقت نموده و به وجدان سالم خود مراجعه كند فرق ميان تشكيل دهندگان اين دو جلسه را به روشني در مي يابد؛ و به خوبي و به سادگي قضاوت خواهد كرد بزرگان و سران دو مذهب با همديگر چه اندازه تفاوت و چقدر فاصله داشته اند.

در ميان آنها ابو حارثه هائي پيدا شدند براي يافتن حق و حقيقت چه رنجهائي را تحمل نمودند و چه تهمتها و افتراها را به جان خريدند تا حق را به اثبات رسانند كه رساندند؛

اما در جلسه سقيفه سران قوم درست در نقطه مقابل جلسات كليسا، جنازه رسول خدا را در ميان خانه به امانت خدا رها ساخته و در آن محل بد شگون گرد هم آمده، چه قدر براي از بين بردن حق و كشتن حقيقت پا فشاري كردند.

اشتباه نشود من نمي گويم ترسا از مسلمان بهتر است بلكه مي گ‌ويم آنها با هم در آويختند و در نهايت صراط مستقيم را پيدا كردند اما سران مسلمانها به منازعه برخاسته و دست به دست هم دادند، دَرِ حق را ميخكوب كرده، در نهايت، تا ظهور نجات دهنده جهان بشريت، اكثريت مسلمانها را از صراط مستقيم به انحراف كشانيدن

24 «دور نماي روز عاشورا»

24 «دور نماي روز عاشورا» قلب الأسد بود و سط تابستان، از آسمان و زمين آتش مي بارد، حرارت بالاي 45 درجه، بيابان نينوا را فرا گرفته است، هر كس از آن گذر كند بيتابانه سعي مي كند تا از آن بيابان سوزان عبور كرده و خود را نجات دهد.

اما چه مي شود كرد كشتي قافله كوچكي در آن گرماي طاقت فرسا و در آن دشت مخوف، مظلومانه در گرداب امواج درياي ظلم طغيان گرفتار آمده و دست و پا مي زند و هر چه صداي هل من ناصر ينصرني سالار قافله از حلقوم مباركش بر آن دشت مي پيچد و ناله هاي يك مشت زن و بچه بي پناه به اوج آسمان مي رسد، به همان اندازه زوزه گرگان درنده آن دشت پر از بلا، بيشتر شده و فرياد خود را بلند مي كنند اي حسين آيا مي خواهي خود را به ما بشناساني؛ ماترا به خوبي مي شناسيم فرزند فاطمه دخت پيغمبري و نام پدرت عليست؛

آري او حسين بود كه ترسايان از رو برو شدن با روي معصوم او، پرهيز كرده و خود را كنار كشيده و تن به ذلت و خواري دادند؛

آري او حسين بود اگر لب به نفرين مي گشود در مباهله و كربلا، ترسا و مسلماني زنده نمي ماند، اما او اين كار را نكرد و لب فروبست، فقط زير آن همه شكسته هاي شمشير و تير و نيزه و سنگ، باصداي لرزان عشق مي گفت: الهي رضاً بقضائك و تسليماً لأمرك و لامعبودَ سواك. مشروح آن را در آخر بخش 6 بخوانيد.