از مباهله تا عاشورا صفحه 108

وقتي كه به سن چهل سالگي رسيد در همان غار حراء به نبوت مبعوث گرديد. «1

بعثت و اولين مؤمن،

بعثت و اولين مؤمن، حضرت پيش از بعثت هر سال ماه رجب را، درغار حرا مشغول عبادت مي شد و مدتها در آنجا با خداي خود راز ونياز مي كرد، تا اينك روز بيست و هفتم ماه رجب، سال عام الفيل با آمدن جبرئيل امين، با تشريفات خاصّي به رسالت مبعوث گرديد (و دستور اعلان و اظهار نبوت صادر شد).

با اين مأموريت خطير به خانه برگشت و جريان را به خديجه بازگو نمود و خديجه كه خود پانزده سال بعد از ازدواج براي همچون روزي ساعت شماري مي كرد؛ اساساً علت ازدواجش با رسول خدا همين بود، بلا فاصله به نبوت حضرت شهادت داد. در آن روزها علي عليه السلام كه بچه نُه و يا يازده ساله بود، پس از اطلاع از ماجراي نبوت بلا درنگ شهادتين گفت، و نبوت پيامبر اكرم را پذيرفت، پس اولين مؤمن از زنان، خديجه و از مردان، علي عليه السلام و نيز نخستين نفر خواهد بود كه در روز قيامت با پيغمبر مصافحه مي‌نمايد.

انّ هذ أوّل من آمن بي اين اول كسي است كه به من ايمان آورد.

هذ أوّل من يصافحني يوم القيامة. اين نخستين كسي است كه در روز رستاخيز با من مصافحه خواهد كرد. «2»

مدتها فقط اين دو نفر (علي و خديجة) با رسول خدا سه نفري اقامه نماز مي كردند تا اينكه بتدريج تعداد مسلمانها رو به ازدياد نهاد و به رسول خدا ايمان آوردند

به خاطر بسپاريد»

اشاره

به خاطر بسپاريد» مطالبي را لازم است خوانندگان محترم به خاطر بسپارند، و در طول مطالعه اين كتاب، وقايع نقل شده را با آنها، تطبيق نمايند، تا ماهيت اشخاصي كه آن جريانها را پيش آورده‌اند، به دست آيد و ميزان ايمان و مقدار اخلاص آنان نسبت به رسول خدا صلي الله عليه و آله، روشن شود، در آن صورت است كه شناخت و قضاوت در باره آنان، آسان خواهد شد

1- ولايت مطلقه»

1- ولايت مطلقه» ما مسلمانها، طبق آيات و روايات، اعتقاد قطعي داريم، بر اينكه ولايت مطلقه تكويني و تشريعي، از آن خدا ست و خداوند عالم است كه براي رسول خودش، مقام و لايت كبراي الهية، عطا كرده و تمامي گفتارهاي او را، امضا و تصديق و تأييد نموده است،

پس ما، در صورتي كه به او ايمان واقعي داشته باشيم، حق نداريم و نبايد، به گفتار و كردار و پندار او اعتراض داده، يا اظهار ترديد نمائيم.

بايد تسليم محض شده و هرچه او بگويد و در باره هر چيزي تصميم بگيرد، با جان و دل، بپذيريم،

در پس آينه طوطي صفتم داشته‌اند* هرچه او گويد و من نيز همان مي‌گويم

و گرنه مشمول آيات لعن خدا بوده و در آخرت با آتش غضب خداوندي معذب خواهيم شد.

اين مطلب، در آيات متعدد قرآن كريم، بيان شده است مانند آيه مباركه، سوره أحزاب، مي‌فرمايد: