از مباهله تا عاشورا صفحه 109

1- و ماكان لمؤمن ولا مؤمنة اذا قضي اللّه و رسوله أمراً أن يكون لهم الخيرة من أمرهم و من يعص اللّه و رسوله فقد ضلّ ضلالًا مبيناً «1»

هيچ مرد و زن با ايماني حق ندارد هنگامي كه خدا و پيامبرش در باره كاري حكم كردند (و امري را لازم دانستند)، اختياري (در برابر فرمان خدا) داشته باشد؛ و هر كس نا فرماني خدا و رسولش را كند به گمراهي آشكاري گرفتار شده است.

2- ومَن يشاقق الرّسول من بعد ماتبيّن له الهدي و يتّبع غير سبيل المؤمنين نولّه ماتولّي و نصله جهنّم و سائت مصيراً «2»

كسي كه بعد از آشكار شدن حق، با پيغمبر مخالفت (و درشتي) كند، و از راهي جز راه مؤمنان پيروي نمايد، ما او را به همان راه كه مي رود مي بريم؛ و به دوزخ داخل مي كنيم؛ و سر انجام بدي است (دوزخ).

3- يا أيّهالّذين آمنوا لاتقدّموا بين يدي اللّه و رسوله واتّقوا اللّه إنّ اللّه سميعٌ عليمٌ «3»

اي كساني كه ايمان آورده ايد! چيزي را بر خدا و رسولش مقدم نشمريد (پيشي نگيريد) و تقواي الهي پيشه كنيد خداوند شنوا وداناست.

در آيات فوق و آيات مشابه آن، در صورتي كه خدا و رسولش براي كاري تصميمي گرفته باشند، صريحاً حق انتخاب را از مسلمانها سلب نموده است و اجازه نمي دهد خودسرانه اقدام به كاري نمايند كه برخلاف تصميم خدا و رسولش منتهي شود.

بطور خلاصه ولايت مطلقه را به خود و رسول خود اختصاص داده است، به هيچكس در هر مقام و مرتبه اي هم كه باشد؛ علاوه بر انيكه، اجازه ايستادگي و اظهار نظر در برابر اوامر و نواهي خدا و رسول را نداده‌است، بايد از آنهانيز بي چون و چرا اطاعت نمود و تسليم مطلق شد، زيرا خدا و رسول، هيچوقت بر خلاف