از مباهله تا عاشورا صفحه 137

گذشت كه گذشته است، مانند تكذيب عمويش ابي لهب و نفاق و دو روئي بعض اطرافيانش بويژه بعضي از خانمهايش كه ازاين اصل مستثني نيست؛ چون با دستور وقرن في بيوتكنّ ولا تبرّجن تبرّج الجاهليّة الأولي مخالفت كرده به وصيّ برحقش خروج كرد و هم در اندرون خانه سبب آزار و اذيّت زنانه و منافقانه براي آنحضرت شد، چنانكه فرمايش اندوهبارش كاشف اين معناست (ماأوذي نبيّ مثل ما أوذيت هيچ پيغمبري (در داخل و خارج خانه) مانند من اذيّت نشدند؛ ذيلًا به چند نمونه از آن رفتارها و گفتارها، توجه فرمائيد

«1- اگر مارا طلاق دهد!»

«1- اگر مارا طلاق دهد!» عن أبي عبداللّه عليه السلام أنّ زينب قالت لرسول اللّه صلي الله عليه و آله: لاتعدل و أنت رسول اللّه! وقالت حفصة: إن طلّقنا وجدنا أكفاء من قومنا روايت از امام صادق عليه السلام است كه آن حضرت فرمود: زينب بنت جحش به رسول خدا گفت: بااينكه تو رسول خدائي عدالت را رعايت نمي‌كني! حفصة (دختر عمر هم) گفت: اگر مارا طلاق دهد از تبار خود همتايان و همطرازان خود را پيدا مي‌كنيم. «1

«2- چه خيال مي كني»

«2- چه خيال مي كني» در تفسير آيه تخيير آمده است سبب نزول اين آيه آن بود، هنگامي كه رسول خدا از جنگ خيبر، با گنجهاي آل ابي‌الحقيق، به مدينه برگشت خانمهايش از آن طلاها درخواست نمودند، فرمود: همه را در ميان مسلمانان تقسيم كردم، آنها به شدت عصباني شده و گفتند: لعلّك تري أنّك إن طلّقتنا أن لانجد الأكفاء من قومنا يتزوّجونا؟!