از مباهله تا عاشورا صفحه 138

فأنف اللّه لرسوله فأمره أن يعتزلهنّ، فاعتزلهنّ رسول اللّه صلي الله عليه و آله في مشربة ام ابراهيم تسعة و عشرين يوماً حتي حضن و طهرن، الي آخر «1»

شايد تو خيال مي‌كني اگر مارا طلاق دهي، ما از اقوام خود هم‌كفو پيدا نمي كنيم كه با ما ازدواج كند؟! از سنگيني اين حرف، خداوند به خاطر رسولش بر آنها عصباني شده و امرنمود از زنهايش دوري كند.

پس پيامبر بيست و نه روز در محلي بنام مشربه ام‌ابراهيم اقامت نمود تاخانمهايش از عادت ماهانه فارغ شدند و آن ها را مخير كرد ميان دنيا و آخرت (تاآخرخبر).

حديث فوق چند نفر از زنهاي رسول خدا را بطور سربسته مي گويد، اما روايت قبل از آن تصريح مي كند، گوينده حفصه بوده است اگرچه در بعض از روايات زينب بنت جحش را نيز نام برده است، اگر او هم گفته باشد بزودي با رسول خدا آشتي كرد چون همخون و دختر عمه پيامبر بود و خود را كنار كشيد «2».

اما اگر باديده انصاف بنگريم و تعصب قومي را كنار بگذاريم مي بينيم، عايشه و حفصه تنها زناني بودند كه تاپايان عمر رسول خدا، آنحضرت را رنجانيدند و در آخرين ساعات زندگي پيامبر، پدرانشان را از لشكر اسامة بن زيد فراخواندند و رو در روي رسول خدا قرار دادند و با اين كار شكننده خود، آنحضرت را، دِقْ مرگ كردند

«3- محمد چگونه مي بيند»

«3- محمد چگونه مي بيند» عبدالأعلي پسر أعين گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام فرمود: إنّ بعض نساءالنّبي صلي الله عليه و آله قالت أيري محمّد أنّه إن طلّقنا لانجد الأكفاء من قومنا؟ آيا محمد چنين مي‌پندارد، اگر