از مباهله تا عاشورا صفحه 145

بارفتارهاي رنج دهنده خود، آن حضرت را اذيت مي‌كردند و باديده رسالت و نبوت به او نمي نگريستند بلكه مانند يك شوهر معمولي با او برخورد مي نمودند.

البته ممكن است به نظر آيد كه اين همه پرخاشگري‌ها دراثر حسادتهاي زنانه بوده است، ولي اشتباه نشود اگراينها ايمان واقعي داشتند، نبايد آن حضرت را اذيت مي‌كردند، «1»

چون خداوند در قرآن كريم اذيت آن حضرت را تحريم كرده و نشانه عدم ايمان دانسته است. «2»

همانطور كه مي دانيد، حفظ حرمت رسالت و عدم اذيت و آزار او، از حقوق مسلّمه نبوّت است، آيا چه اذيتي بدتر از اينكه رو در روي شوهر ايستاده و بگويند: اگرتو مارا طلاق دهي ما نمي توانيم همتايان و يا هم كفواني پيدا كنيم؟! (يعني تو براي ما نوبر نيستي! يا كاري كنند، زني كه مورد علاقه اوست، تحريك و شيطنت نموده واو را به وحشت انداخته در نهايت به پاي طلاق بكشند و از همديگر جدا سازند وو ...)

آيا قرآن نفرموده بود: (هيچ مرد و زن با ايماني حق ندارد كه اگر خدا و پيامبرش امري را صلاح بدانند، اختياري (در برابر فرمان خدا) داشته باشد؛ و هركس به خدا و رسولش، نا فرماني كند، به گمراهي آشكار گرفتار شده است. «3»

حالا اين اعمال را با چه منطقي مي‌شود توجيه كرد؟! آيا طبق نص صريح قرآن مجيد بالعنت صريح و عذاب دردناك و عذاب خوار كننده مواجه نخواهند شد؟!

«7- آن دو را طلاق ده»

«7- آن دو را طلاق ده» امام كاظم عليه السلام از پدر بزرگوارش عليهما السلام روايت مي كند، رسول خدا صلي الله عليه و آله ضمن وصيتي كه به علي عليه السلام كرده است، به او فرمود: ياعلي إنّ فلانة وفلانة ستشقّانك وتبغضانك بعدي و تخرج فلانة عليك في عساكرالحديد، و تخلف الأخري تجمع اليها الجموع، هما في‌الأمر سواء فما أنت صانع ياعلي!؟ اي علي بعد از من فلانه و فلانه بر توسخت گرفته نا فرماني خواهند كرد، و باتو دشمني خواهند نمود يكي از آنان بر عليه تولشكركشي كرده و ديگري نشسته مردم را بر عليه تو تحريك خواهد كرد و هر دو شريك جرمند؛ اي علي در آن هنگام، چه خواهي كرد!؟.

عرض كرد: اي رسول خدا آنها را به كتاب خدا دعوت مي نمايم، قرآن ميان من و آنها حجت و داور خواهد بود و اگر نپذيرفتند، با سنت و فرمايشات تو با آنها محاجّه كرده و حق واجب خود را برآنها بيان مي‌كنم و اگرباز قبول نكردند خدا را شاهد گرفته و با آنها مي جنگم، فرمود: و تعقرالجمل و إن وقع في النّار و آيا شتر را پي ميزني اگرچه به آتش فرو رود؟! عرض كرد: بلي سپس فرمود: ياعلي إذا فعلتا ماشهد عليهما القرآن، فأبنهما منّي، فإنّهما بائنتان، وأبواهما شريكان لهما فيما عملتا و فعلتا، ياعلي إصبر علي ظلم الظّالمين فإنّ الكفر يقبل و الرّدة والنّفاق مع الأوّل منهم، ثمّ الثّاني و هو شرّ منه و أظلم، ثم الثّالث ثمّ يجتمع لك شيعة تقاتل بهم النّاكثين و القاسطين و المتبعين المضلين و أقنت عليهم، هم الأحزاب و شيعتهم «1» هنگامي كه اين كارها را كه قرآن بر عليه آنها شهادت داده، انجام دادند، آنها را از من جدا كن (يعني ازطرف من طلاق بايِن ده و از درجه امّ‌المؤمنين بودن بيرونشان نما