- «تقديم» 1
- پيشگفتار 2
- بخش 1 مباهله مدينه 9
- اشاره 9
- «مباهله از نظر اسلام و مسيحيت» 9
- نجران 11
- موقعيّت اجتماعي نجران 12
- 3 موقعيت فرهنگي نجران 13
- موقعيت اقتصادي وتسليحاتي نجران 15
- 5 «نجران از نظر روايات» 16
- 6 لغت مباهله 16
- 7 «ارزش روائي واقعه» 18
- «متن نامه رسول خدا صلي الله عليه و آله» 21
- «علّت پيش آمد مباهله!» 21
- 10 «اثرات نامه» 23
- اشاره 24
- «ثبوت حقانيت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 24
- 11 «نتايج واقعة» 24
- «وعده عذاب دليل حقانيت» 25
- «پيغمبر موعود» 26
- «ثبوت فرزندي حسنين عليهما السلام» 27
- 5 ثبوت فضيلت آل كساء عليهم السلام 28
- «ثبوت أفضليّت علي عليه السلام» 30
- 7 «يادي از أمير مؤمنان عليه السلام» 33
- 8 «يادي از پنج تن عليهم السلام» 34
- ذكري از أئمّة عليهم السلام» 36
- 10 «ذكري از قائم آل محمد عليهم السلام» 37
- 12 «قبول جزية إذعان به ذلّت!» 39
- «مقدار جزيه» 39
- اشاره 39
- «دو فرماندار» 41
- 13 «سرأنجام جزية» 41
- 15 «عكس العمل نجرانيها» 43
- 14 «تاريخ وقوع مباهلة» 43
- اشاره 43
- 1 «نمايندگان نصاري» 43
- اشاره 46
- 16 صلحنامه ياعهد نامه 46
- «متن عهد نامه» 47
- اشاره 51
- 17 «مشروح جريان مباهلة» 51
- «سخنان كرز بن سبرة» 53
- «أبو حارثة أسقف أعظم» 53
- سخنان سيّد» 54
- «سخنان عاقب» 54
- سخنان كرز بن سبرة» 55
- سخنان سيّد» 55
- «رأي و نظر أبو سعاد» 56
- سخنان حارثة بن اثال» 57
- سخنان عاقب» 58
- «سخنان سيد» 59
- «سخنان حارثة به سيد» 60
- سخنان حارثة به عاقب» 60
- «سخنان سري دوم، حارثة» 60
- سخنان عاقب به حارثة» 61
- سخنان حارثة» 62
- سخنان حارثة» 63
- «گفتمان سيّد و حارثة» 64
- سخنان عاقب» 65
- «ذكري ازقائم عليه السلام» 67
- مكررات حارثة و عاقب» 68
- مجلس سوم روز سوم» 70
- حارثة با سيد و عاقب» 72
- ذكري از قائم عليه السلام» 73
- ذكري از قائم عليه السلام» 74
- «مجلس پنجم روز پنجم» 74
- سخنان عاقب» 74
- سخنان حارثة» 75
- الجامعة. الجامعة» 76
- قرائت كتاب جامعة» 77
- خلاصه نوشتههاي جامعة» 78
- ذكري از قائم عليه السلام 79
- «صحيفه بزرگ شيث» 80
- «صحيفه ابراهيم» 81
- ذكري از قائم عليه السلام 83
- «تورات موسي» 84
- «آوردن انجيلها» 84
- «حركت به سوي مدينه» 87
- «ورود به مدينه منوّره» 88
- 18 «نجرانيها با پيغمبر» 89
- اشاره 91
- 19 «قراردادمباهله» 91
- مانند پيامبران، نشسته» 93
- 20 «من روهائي مي بينم ...!» 93
- اشاره 93
- «رسول خدا در محل موعود» 93
- كار سنگين مي بينم» 96
- 21 «از پيرامون خود، غافليد» 96
- «منذر و ابو حارثة» 96
- اشاره 96
- «سيد و عاقب، دست به دامن منذر» 97
- قسم به خدا، أگر ...» 100
- 22 «دور نماي مباهله» 101
- 24 «دور نماي روز عاشورا» 102
- 23 «جلسات نجران و سقيفه» 102
- آفرينش نخستين 103
- بخش 2 رسول خدا محمد صلي الله عليه و آله 103
- رسول خدا محمد صلي الله عليه و آله 103
- ولادت رسول خدا صلي الله عليه و آله 104
- به خاطر بسپاريد» 108
- بعثت و اولين مؤمن، 108
- اشاره 108
- 1- ولايت مطلقه» 108
- «3- دشمني بارسول خدا صلي الله عليه و آله» 110
- «2- گفته او وحي است» 110
- «4- اذيت نكردن» 110
- «5- مصداق أذيت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 111
- حديثي چند» 112
- «73 ملّت» 114
- «اصحاب من، همانند ستارگان» 117
- اشاره 117
- «سبّ صحابه» 118
- اشاره 130
- «آداب معاشرت با رسول خدا صلي الله عليه و آله» 130
- «1- سخن گفتن» 130
- «3- راه رفتن» 131
- «2- سخنان در گوشي» 131
- «ستون پنجم يا گروه فشار» 133
- 4- در ميهماني» 133
- اشاره 133
- «تشديد فعاليت» 134
- «ايمان بعضيها» 134
- «پيش بينيهاي لازم» 134
- «اندروني ها!» 135
- اشاره 135
- «1- اگر مارا طلاق دهد!» 137
- «2- چه خيال مي كني» 137
- «3- محمد چگونه مي بيند» 138
- «4- كشف راز» 139
- «5- زني با ايمان» 142
- «6- بانوي زيبا» 144
- «7- آن دو را طلاق ده» 145
- «8- برادرم را بخوانيد» 146
- «9- پرسش شرم آور» 147
- اشاره 148
- كار شكنيهاي حال حيات» 148
- «ايمانت را مخفي دار» 148
- «كار شكنيهاي ستون پنجم» 148
- «خود كم بود؟! ميخواهد ...» 148
- «نماز بر منافق» 149
- «او يكي از آنها بود» 152
- «تأخير تا به كي!؟» 153
- من فال نزدم» 154
- «حديبية» 154
- 8 «مانند آن روز شك نكرده بودم» 155
- «اين هم مخالفت ديگر» 159
- 10 «رو به زندگي عادي» 161
- 11 «سخن چيني حاطب» 163
- 13 «نيازمندتر از اينها هست!!» 164
- 12 «ما رشوه نمي دهيم!» 164
- 14 «چگونه بخوابم؟!» 164
- 15 «كشتن اسير» 165
- 17 «هركس شهادتين گويد» 166
- 16 «جز عمر كسي نجات نمي يابد» 166
- 18 «سخن چيني منافقانه» 167
- اشاره 168
- 19 «صحيفه ملعونة» 168
- مواد پيمان نامه 173
- «امين امّت!!» 174
- اشاره 175
- 20 «براندازي در پرتگاه» 175
- كودتاي اول 175
- «كودتاي دوم» 177
- 21 «بيعت الغدير» 179
- 22 «تجهيز لشكر اسامه» 181
- 23 «دوات و صحيفه اي بياوريد» 183
- «حسبنا كتاب اللّه» 185
- «بدترين و داعِ بزرگترين امام» 187
- اشاره 187
- «آخرين سخن» 189
- 24 «خاك سپاري من در خانهام!» 190
- «جفاي تاريخ» يا «سرّ مگو» 191
- اشاره 191
- «ورق برگشت» 196
- «پيغبر نمرده است» 198
- «سقيفه مادر فتنه ها» 201
- «به نماز و دفن حاضر نبودند» 204
- «نامي از علي درسقيفة» 206
- 1 «رسول خدا و تدوين أحاديث» 209
- «پايان عمر» 209
- 2 «ستون پنجم پس از رحلت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 209
- 2 «تحريم تدوين أحاديث!» 212
- 5 «نهي از متعتان» 218
- 3 «تغيير مقام ابراهيم» 218
- «نهي از دو ركعت نماز تطوع» 218
- 5 «شوري» 220
- خلاصه اين بخش» 224
- اشاره 229
- بخش 3 مولود كعبهعلي عليه السلام 229
- «باأنبياء در باطن و بامن در ظاهر» 236
- اشاره 236
- «تعيين خليفه و وصي» 236
- «2 برادر، وصي، و خليفه من» 237
- «تو از من و من از توأم» 238
- «3 (در مقام هارون به موسي» 238
- «دستور خدا» 239
- 6 «وصي و وارث مني» 240
- 7 «پرچم هدايت و نور دين» 240
- «8 علي را دشمن نداريد» 241
- 9 «صفوراء و عائشة» 242
- 10 «پرچم بزرگ دين» 243
- 11 «پدران مؤمنان» 244
- 12 «ساكت اي عايشه!» 245
- 15 «شما خود سر رها نشدهايد» 246
- 14 «بشنو و گواه باش» 246
- 13 «اگر حادثه اي رخ دهد؟!» 246
- 17 علي از من و من از اويم» 248
- 16 «وصّي من عليست» 248
- 18 «منكرتو منكر من است» 249
- دور نماي مظلوميت علي عليه السلام» 250
- 19 «هركه را من مولايم علي مولاي اوست» 250
- 20 «سزاوار نيست» 250
- اشاره 250
- (جفاي روزگار» 254
- «شقشقيّة نماد مظلوميّت» 255
- «اعترافات عمر» 258
- «توطئه اي از قبل طراحي شده» 260
- اشاره 262
- تحريم اقتصادي» 262
- «اعدام دوستان» 264
- واليان هزار فاميل 265
- اشاره 265
- «بيعت شكنان» 266
- «علي در مسير بحرانها» «بيعت از امام» 269
- «يورش أوّل» 273
- حريم وحي در معرض يورشها» 273
- «يورش دوم» 277
- توطئه چيني» 279
- «يورش سوّم» 280
- «شمشير خدا در مسجد» 288
- «خلاصه مطالب بالا» 294
- «ادامه جريان» 296
- «منظره بيعت» 300
- اختناق و استبداد كامل» 303
- «بقيّة ماجراي بيعت» 305
- «سكوت بالاي منبر چرا؟!» 307
- «علي چرا قيام نكرد؟!» 309
- «چاهِ محرم اسرار» 312
- «مناجات» 312
- «شب و علي» 312
- «ابن ملجم از كجاآمد» 313
- «فرق شكافته» 315
- «دفتر عمر علي بسته شد» 316
- «قبر ناپيدا» 320
- «بناي مسجد» 321
- «قرباني شتر» 321
- «زيارتنامه زهراء عليها السلام» 322
- بخش 4 دختر وحي 322
- سخنگوي بطن مادر» 323
- «دست سالار بانوان در دست امير آزادگان» 330
- به خاطر او» 334
- «اي سلمان!) 335
- «انسان حوري خصلت» 335
- «حجّةاللّه» 335
- «چرا فاطمه و بتول!» 336
- «مادر پدر!» 338
- «شبيه پدر» 338
- «أداي احترام» 339
- «عزيزترين أهلبيت؟!» 339
- «آخرين، و اولين نفر» 339
- «رضاي فاطمة رضاي من» 340
- غضب فاطمة، غضب خدا» 340
- «شاخه پيچيده من» 341
- «سرور بانوان» 342
- «پاره تن پدر» 342
- دست زهرا را مي بو سيد» 343
- چرا اين همه او را ميبوسي!) 344
- «بوسه بركاكل زهراء» 344
- «گردن فاطمة را مي بوئيد» 344
- «گلوي فاطمة را ميبوسيد!» 344
- «بوسه بر دهان فاطمة» 344
- «سينه و صورت فاطمة را مي بوسيد» 344
- «زبانش را ميمكيد» 344
- «فاطمة راستگوترين انسان!» 345
- «أذيّت رسول خدا» صلي الله عليه و آله 345
- رسول خدا برايش آسياب ميكند 345
- «فاطمة در مسير طوفانها» «فدك» 347
- «روي نيلي!!» 352
- «پهلوي شكسته» 353
- اشاره 354
- «فرودگاه وحي در مسير تند باد» 354
- «1- اي پسر صهّاك» 359
- «2- ريسمان در گردن شير خدا!!» 361
- «3- تازيانه و زهراء!!» 362
- «4- ميان در و ديوار» 364
- «8- جنين مظلوم» 364
- «5- سينه خونين» 364
- «7- ناله بنيانكن» 364
- تحمل مولا در اين حال 364
- «6- مسمار در سينه» 364
- جنگ اينترنت ها!» 365
- فقط او شنيده بود!!» 370
- «عيادت شيخين» 370
- اشاره 370
- «9- ناله فاطمة» 373
- اشاره 374
- «11- ركن استوار علي فرو ريخت!» 374
- «10- شِكوه هاي دختر وحي» 374
- «زهراي من» 377
- «12- قبر گمشده» 377
- «خدايا» 378
- خلاصه اين بخش 379
- واي بر!» 379
- أجر رسالت 379
- «لعنت خدا بر!» 379
- «به خدا قسم» 379
- «تسبيح فاطمة عليها السلام» 380
- «زيارت فاطمة عليها السلام» 381
- «توسّل به فاطمة عليها السلام» 382
- «موقوفات وصدقات فاطمة عليها السلام» 383
- اشاره 385
- بخش 5 فرزند ياسين حسن عليه السلام 385
- «فضائل و مناقب مشترك» 388
- 1- آنها هردو امامند 388
- 2- سروران جوانان بهشت 388
- 3- آن دو بهترين روي زمينند 388
- 4- آن دو ريحانهاي منند 389
- 5- آن دو، گوشوارههاي عرش خدايند 389
- 6- هركس آن دو را دوست دارد 390
- 8- آن دو را سيراب ميكرد 392
- 7- آب دهان آن دو را ميمكيد 392
- 9- آنها را بردوش ميكشيد 393
- 11- تحمل گريه آنها را نداشت 395
- 10- از منبر پائين پريد 395
- جگر آغشته به سمّ» 396
- «به اندازه پَرِ پشه خون ريخته نشود!» 396
- «پايان عمر غمبار» 397
- بخش 6 فرزند طه حسين عليه السلام 399
- اشاره 399
- «از زبان پيامبر، شير ميخورد» 401
- فطرس 403
- «تبريك خدا و ملايك» 403
- «حسين و دردائيل و صلصائيل و فطرس» 403
- اشاره 403
- دردائيل 406
- صلصائيل 408
- «2- كشتي نجات» 410
- 4- اي مردم 410
- «1- حسين از من است» 410
- «فضائل فردي» 410
- 3- چراغ هدايت 410
- اشاره 410
- «6- به پسرم فشار نياوريد» 411
- «5- توئي امام پدر امامان» 411
- عبد اللّه بن عمر 412
- أبوهريرة 412
- «7- برپشت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 413
- «ماهيت لشكر ابن سعد» 414
- «نماز تاريخي» 414
- «بار خدايا» 415
- «جسارت شمر به قمر بني هاشم» 416
- 1- شمر- 417
- «گفتارهاي جسارت آميز به امام» 417
- 2- محمد بن أشعث 420
- 3- حصين بن مالك سكوني 421
- 4- عمرو بن حجاج 422
- 9- عبداللّه بن حصين ازدي 423
- 8- گروهي 423
- 7- ابن جويرية 423
- 5- مردي 423
- 10- سنان بن انس 423
- 6- تميم 423
- 1- ابوالفتوح 424
- 2- عمربن سعد 424
- «نفرينهاي امام» 424
- 4- در بالين جوانش 425
- 3- در بالين برادر زاده 425
- 5- مالك بن نسر 426
- 6- هنگام شهادت شير خوارش 426
- 7- عبداللّه بن حوزه تميمي 427
- 10- حصين بن نمير 428
- «8- پس از شهادت اصحاب» 428
- 9- پس از اتمام حجت 428
- 13- واي بر اينها 429
- 14- پس از ملاقات با ابن سعد 429
- 12 بعداز تير سه شعبة 429
- 11- قاتل عبداللّه بن حسن 429
- 15- پس از خطبه دوم 429
- 19- مالك بن يسر 430
- 16- زرعة بن شريك 430
- 18- تيري به صورت 430
- 17- عبد الرحمن ازدي 430
- «ملاقات امام با ابن سعد» 431
- اشاره 436
- 1- در مقابل لشكر 436
- «خطبه هاي امام» 436
- 2- سوار برشتر 437
- 3- تكيه به شمشير 439
- 4- بالاي اسب 442
- 1- خون علي اكبر عليه السلام 445
- «خونهائي كه برنگشت» 445
- اشاره 445
- 2- خون علي اصغر عليه السلام 446
- 3- خون امام عليه السلام 447
- اشاره 448
- «گريه أفلاك بر فرزند لولاك» 448
- «آسمان خون گريست و خون باريد» 449
- «خورشيد گرفتگي» 452
- «باد سياه و سرخ» يا «طوفان شين» 453
- «گريه زمين و جمادات» 453
- «گريه جنّ و أنس و ملك» 454
- «ماهيان دريا وحشيان بيابانها» 454
- «گريه پرنده و چرنده» 454
- غارت لباس امام» 456
- «غارت خيام» 456
- «اسب امام» 456
- «غروب خونين» 458
- «بي پناهان» 458
- «عبور اسراء از قتلگاه» 459
- «اسب دواني بر اجساد» 461
- «ظلم ستيزان» 462
- «عاشورا را عيد گرفتند!!» 466
- مسجد به شكرانه شهادت حسين،» 467
- قرباني شتر» 468
- «خلاصه اين بخش» دور نماي روز عاشورا» «و شهادت» 468
- اشاره 480
- بخش 7 مقايسة 480
- «معادن زر و سيم» 483
- «فاتح نجيب» 490
- ترسايان!» 493
- «اگر از خدا بخواهند، كوه را، از جا بركند» 493
- «پديده هاي پيرامونتان راببينيد» 494
- «به آن پنج تن با دقت نظر كنيد» 495
- «دست پروردههاي ستون پنجم» 496
- «مسيحيان» 497
- لولاكيان» 501
جديد (وزير داخله يا وزير كشور) بود.
3- (اسقف كه ابو حارثه نام داشت و صد و بيست سال از عمر او گذشته بود امور ديانتي را عهده دار و (پاپ) بوده ولي در امور مهمه كه رو آور ميشد هر سه در مشورت و رأي شركت داشتند. «1
5 «نجران از نظر روايات»
5 «نجران از نظر روايات» امام صادق و امام محمدباقر از پدران بزرگوارشان عليهم السلام از رسول خدا صلي الله عليه و آله روايت كرده اند كه فرمود: «شرّاليهود يهود بيسان وشرّالنّصاري نصاري نجران «1» بدترين يهوديها يهود بيسان و شرور ترين نصرانيها نصاراي نجران است.
اين روايت نصاراي نجران را مورد مذمت ونكوهش قرار داده است اما روايت ديگري از اصبغ بن نباته از امير مؤمنان عليه السلام وارد شده است كه آنحضرت در خطبهاي كه راجع به وقايع آخر الزّمان ايراد نمود درآخر خطبه فرمود «مردي از اهل نجران خروج كند ودعوت امام (زمان) را اجابت نمايد و اول كسي باشد از نصارا كه دعوت آنجناب را قبول كند واز كيش نصرانيت خارج شود وبا غلامان وضعيفان خروج كرده با بيدقهاي هدايت به نخيله رود. «2
6 لغت مباهله
6 لغت مباهله مباهله در اصل از ماده بهل بروزن أهل به معناي رها كردن و قيد وبند را از چيزي برداشتن را گويند.
به همين جهت هنگامي كه حيواني را به حال خود واگذارند و پستان آن را در كيسه قرار ندهند تا نوزادش بتواند به آزادي از مادر شير بنوشد به آن باهَل ميگويند و ابتهال در دعاء بمعناي تضرع و واگذاري كار به خداست.
و اگر آن را گاهي بمعناي «هلاكت ولعن ودوري ازخدا» گرفتهاند نيز بخاطر اين است كه رها و واگذار كردن بنده را به حال خود، اين نتايج را به دنبال ميآورد اين بود معناي مباهله از نظر ريشه لغت.
و از نظر مفهوم متداول كه درآيه مباهله گرفته شده، به معني نفرين كردن دو نفر به يكديگر است به اين ترتيب افرادي كه باهم گفتگو در باره يك مسئله مهم مذهبي كه دارند در يك جا جمع شده، به درگاه خداوند تضرع كنند و از او بخواهند كه دروغگو را رسوا سازد و مجازات كند «1».
ابن عباس گويد: ثمّ نبتهل اي نتضرّع في الدّعاء تضرع دردعاء نمائيم.
ابو عبيده وكسائي گويند نلتعن به همديگر لعنت كنيم و أصل ابتهال جد و جهد دردعاء براي لعن كردن ميگويند بهَلَهُ اللّه يعني خدالعنتش كند و بَهْل به معني آب