از مباهله تا عاشورا صفحه 173

دستم را به سوي ابوبكر دراز كردم كه بظاهر بيعت كنم و او بگويد: نه من برتو بيعت ميكنم، كه به دستم بزند و بيعت كند اما برخلاف قرار قبلي اين كار را نكرد و بر خود بيعت گرفت.

زير اين عهد نامه را سي وچهار نفر مردان عقبة (آنهائي كه در گردنه خطرناك براندازي راه تبوك بودند) و بيست و چهارنفر از ديگران، امضاء كردند.

اين صحيفة را به ابوعبيده بن جراح كه (امين ناميدند) سپردند.

حذيفة گويد: اسماء بنت عميس كه آنوقت زن ابوبكر بود مي‌گفت: آن گروه در منزل ابي بكر گرد آمدند (و در باره غدير خم) به مشاوره پرداختند و اسماء نيز به تمام سخنان آنان گوش مي داد تا اينكه پس از اين رايزني، همگي تصميم گرفتند كه جريان غدير خم را ناديده گرفته و لوث نمايند، و سعيد بن عاص اموي را مأمور كردند صحيفه را بنويسد او هم نوشت (وهمگي شهادت دادند) و مهمترين بندهاي آن عبارت از اين بود

مواد پيمان نامه‌

مواد پيمان نامه اين (عهدنامه ايست كه) گروهي از اصحاب محمد رسول خدا از مهاجرين و انصار پس از جديت و رايزني و مشاوره زياد و براي حفظ كيان اسلام و مسلمين به اتفاق آراء (مطالب ذيل را) به تصويب رساندند تا آيندگان از آن تبعيت نموده و به مفاد آن عمل نمايند.

1- به طور يقين وقتي كه خداوند دين خود را تكميل نمود، پيامبرش را به سوي خود برد، بدون اينكه كسي را جانشين خود قرار دهد (چون در دين نقصاني نمانده بود در حالي خود عدم تعيين جانشين براي امت نقصان بزرگي بود)؛

2- مسلمانها را به اختيار خود گذاشت تا كسي را كه مورد وثوق و اعتماد و خير خواه آنان باشد، براي رهبري خود انتخاب نمايند؛

3- بر همه مسلمانان واجب است هرگاه خليفه اي از خلفاء بميرد صاحبان رأي