از مباهله تا عاشورا صفحه 174

سليم و نظر صائب، (فوراً گرد هم آمده) به مشورت پرداخته و هركس را، براي خلافت و رهبري خود شايسته تشخيص دادند، او را برگزينند و امور كشور را به دست او بسپارند.

4- اگر كسي ادعاء نمايد كه رسول خدا او را جانشين خود قرار داده و او را با نام و نشان، به مردم شناسانده است (چنين شخصي) به راه باطل رفته و بر خلاف نظر اصحاب رسول خدا سخن گفته است (و چنين حرفي توطئه اي بيش نيست)؛

5- هيچيك از نزديكان پيغمبر (به خاطر ذوالقربي بودن) مستحق خلافت و امامت نيستند زيرا خداوند مي فرمايد: إنّ أكرمكم عنداللّه أتقاكم «1»

همانا گرامي ترين شما در پيش خدا با تقوي ترين شمااست.

(در پايان ياد آور و تأكيد مي شود) هركس با آنچه كه در اين صحيفه نوشته شده مخالفت ورزيده و با اجماع مسلمين همسو نشود، او را (در هر موقعيتي هم بوده باشد) بكشيد هرچه باداباد.

سپس اين پيمان نامه را به ابي عبيده جراح تحويل دادند تا آن را به مكه بفرستد تا در آنجا نگهداري شود. «2» پس از تنظيم اين صحيفه، شبانه‌از مجلس، متفرق شدند

«امين امّت!!»

«امين امّت!!» صبح همان شب رسول خدا نماز صبح را خواند و در محراب نشست و مشغول ذكرخدا بود تا آفتاب در آمد، به سوي ابوعبيده متوجه شده و فرمود: بخ بخ من مثلك و قد أصبحت أمين هذه الأمّة، مبارك است مبارك است براي مثل تو كه، صبح كرده، در حالي كه امين اين امت شده است!! (توبيخ شديد توأم با استفهام انكاري) سپس اين آيه را تلاوت نمود: فويل للّذين يكتبون الكتاب بأيديهم ثمّ يقولون هذا من عند اللّه ليشتروا به ثمناً قليلًا فويلٌ لهم ممّا كتبت أيديهم وويل لهم بما يكسبون «1»

پس واي بر آنها كه نوشته‌اي با دست خود مي‌نويسند، سپس مي‌گويند: «اين، از طرف خداست» تا آن را به بهاي كمي بفروشند. پس واي بر آنها از آنچه با دست خود نوشتند؛ و واي بر آنان از آنچه از اين راه به دست مي‌آورند!.

اين مردان (صاحبان پيمان) در اين امت مانند كساني اند كه قرآن مي فرمايد:

يستخفون من النّاس و لا يستخفون من اللّه و هو معهم إذيبيّتون مالايرضي من القول و كان اللّه بما يعملون محيطاً «2»

. آنها زشتكاري خود را از مردم پنهان مي‌دارند؛ امّا از خداپنهان نمي‌دارند؛ و هنگامي كه در مجالس شبانه، سخناني كه خدا از آن راضي نبود، مي‌گفتند؛ در حالي كه خدا با آنها بود؛ خدا به آنچه انجام مي‌دهند، احاطه دارد. سپس فرمود: در اين امت امروز اتفاقي افتاده كه در جاهليت اتفاق افتاده بود صحيفه اي نوشته (براي نگهداري به مكه فرستاده اند كه) مانند همان صحيفه را در جاهليت نوشته و در سقف كعبه آويزان كرده و از آن نگهداري مي كردند.

خداوند اينهارا زنده نگهميدارد تا آنها را امتحان كرده، خبيث را از طيّب بسنجد و