از مباهله تا عاشورا صفحه 201

مي زند و بعد از مرگ مي گويد نمرده است اي بسوزد هوا و هوس و حب رياست وو ..

خود عمر نزول اين آيه را در جنگ احد، بعد از آنكه (پس از فرار) به حضور پيامبر برگشت، روايت مي كند «1».

بلي عمر با اين طرح و اجراها، مردم را مشغول ساخت تا هم پيمانش از سُنح بر گردد بدينجهت است كه در برخي از روايات خود به اين مطلب تصريح مي كند كه (بعد از اين جريان مردم را بر بيعت ابوبكر دعوت نمود) «2».

ابن ابي الحديد در مقام دفاع گويد: مقام عمر بالاتر از اين است كه معتقد به (نمردن) پيامبر باشد ولكن او در باره امامت از وقوع فتنه انصار و كسان ديگر، هراسان شد، مصلحت را در اين ديد كه براي تسكين مردم اين حرف را بزند «3»

«سقيفه مادر فتنه ها»

«سقيفه مادر فتنه ها» قال رسول اللّه صلي الله عليه و آله الويل، الويل لأمّتي من الشوّري الكبري و الشوّري الصّغري فسئل عنهما فقال صلي الله عليه و آله أمّا الشّوري الكبري فتنعقد في بلدتي بعد وفاتي، لغصب خلافة أخي و غصب حقّ إبنتي؛ و أمّا الصّغري فتنعقد في الغيبة الكبري في الزّوراء لتغيير سنّتي، و تبديل أحكامي «4»

رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: