از مباهله تا عاشورا صفحه 207

الحسن (علي عليه السلام)؛

از اولين كسي كه ايمان آورد و سابق بر همه بود و داناترين شخصيت بر قرآن و سنّت‌هاي رسول؛

و آخرين كسي كه از پيامبر جدا شد و كسي كه جبرئيل ياور او بود در غسل دادن و كفن كردن؛

كسي كه از كمالات هرچه در آنان بود بدون شك در او هم بود، مضافاً بر زيبائي‌ها و كمالهائي در او بود كه ديگران نداشت.

جوهري از جرير بن مغيرة روايت كرده است: إنّ سلمان و الزّبير و الأنصار كان هواهم أن يبايعوا عليّاً «1»

همانا سلمان و زبير و انصار علاقه داشتند باعلي بيعت نمايند.

ابن ابي الحديد از زبير بن بكار نقل مي كند: وقتي كه به ابوبكر بيعت شد گروه زيادي از انصار از بيعت خود پشيمان شدند و همديگر را ملامت مي كردند و به نام علي بن ابي طالب شعار دادند با اينكه او (علي) از خانه اش بيرون نيامده بود، مهاجرين به جزع آمدند و در اين باره صحبت زيادي شد. «2»

در سقيفه، همه انصار يا بعضي از آنها گفتند: لانبايع الّا عليّاً «3»

جز علي به كسي بيعت نمي كنيم، حتي سعد بن عبادة گفت: ما دعوت لنفسي إلّا بعد ما رأيتكم قد دفعتموها عن أهل بيت نبيّكم من خلافت را آن وقت براي خودم خواستم كه ديدم آن را از خاندان نبوت دور ساختيد