از مباهله تا عاشورا صفحه 219

عنهنّ، و أحرّمهنّ، و أعاقب عليهنّ متعة الحج، و متعة النّساء و حيّ علي خير العمل اي اي مردم سه چيز در زمان رسول خدا بود، من از آنها نهي ميكنم و حرام مي‌نمايم، و مباشرين را عذاب مي‌كنم، «متعه حج» «متعه زنها» و «حي علي خيرالعمل» را «1».

رئيس گروه در ميان مسلمانها طوري خود را، جازده بود با اينكه خود اعتراف مي‌كند كه به اين سه چيز در زمان رسول خدا عمل مي‌كردند من نهي مي‌كنم، كسي بلند نشد و يا نتوانست بلند شده و بگويد: آخر تو چه كاره‌اي حلال خدا را حرام كني، اما چه ميشود كرد به جز اهلبيت عليهم السلام گروه زيادي از او پذيرفتند.

2- أبوموسي أشعري به حلّيّت دو متعه فتوي ميداد به او گفتند: رويدك ببعض فتياك فانّك لا تدري ما أحدث اميرالمؤمنين في النّسك بعدك مواظب خودت باش نمي‌داني اميرمومنان (يعني عمر) بعد از تو به مناسك حج چكار كرده است.

ابوموسي او را ملاقات نموده از جريان جويا شد عمر گفت: من مي‌دانم رسول خدا و اصحابش متعة الحج را انجام مي دادند، اما من خوشم نمي‌آيد مردم در زير درخت أراك با زنها جماع كنند سپس به حج احرام ببندند در حالي كه، از سرهايشان آب غسل فرو ريزد. «2»

3- ابن عباس به حليّت متعه فتوي ميداد عروةبن زبير به او گفت: از خدا نمي‌ترسي اجازه متعه مي‌دهي در جواب او گفت: سل أمّك كيف سطعت المجامر بينها و بين