از مباهله تا عاشورا صفحه 239

عليّ منّي بمنزلتي من ربّي مقام علي عليه السلام نزد من بسان مقام من نزد پرورد گار من است. «1»

در جنگ احد هنگامي كه همه از ميدان جنگ فرار كردند، پيغمبر صلي الله عليه و آله رو به سوي آنها كرده و فرمود: أنا محمد، أنا رسول اللّه لم أقتل و لم أمت، (اي مسلمانهاكجا فرار مي‌كنيد) من محمدم، من فرستاده خدايم، من كشته نشده‌ام و من نمرده‌ام (من اينجايم).

فلاني و فلاني متوجه رسول خدا شده با لحن استهزاء آميز گفتند: الان باز مارا، مسخره مي‌كند، (ديگر كار از كار گذشته) چون همگي فرار كرديم كسي با پيغمبر نماند، جز أبودجانه (سماك بن خرشة) و علي عليه السلام.

رسول خدا صلي الله عليه و آله ابو دجانه را صدا زد و فرمود: اي ابودجانه! تو چرا نمي روي؟ تو از بيعت من آزادي، يعني برو خودت را نجات ده فأمّا عليّ فهو أنا و أنا هو، اما علي (اگر خيال مي كني او چرا نرفته است بدانكه) او منم و من اويم (با همان وضع ماندند تا) لشكر آسماني رسيد و جبرئيل در كنار رسول خدا ايستاد و به علي عليه السلام اشاره نمود و گفت: يا محمّد إنّ هذه لهي المواسات، اي محمد اين است (ايثار و) فدا كاري واقعي، حضرت فرمود: إنّ عليّاً منّي و أنا منه، علي از من و من از اويم (تاآخر خبر) «2»

«دستور خدا»

«دستور خدا» هنگام وفات رسول خدا صلي الله عليه و آله حضرت زهراء عليها السلام ناتواني و حالت نزار حضرت را