از مباهله تا عاشورا صفحه 250

اي علي منكر امامت تو بعد از من مانند منكر رسالت من در حيات من است، چون تو از من و من از توأم، سپس مرا به خود نزديك كرد پس دَرِ هزار دانش را برايم رازگوئي كرد (وگشود) كه از هر باب هزار باب ديگر گشوده مي‌شود

19 «هركه را من مولايم علي مولاي اوست»

19 «هركه را من مولايم علي مولاي اوست» جريان غدير خم مورد قبول فريقين مي‌باشد و در اين مورد نيازي به طول دادن كلام نيست، حديثي را در بخش 2 ص 237 آورديم، هركس طالب تفصيل است به كتاب الغدير و مصادر فراوان ديگر مراجعه نمايد

20 «سزاوار نيست»

20 «سزاوار نيست» لاينبغي أن أذهب الّا وأنت خليفتي «1»

اي علي! عليه السلام سزاوار نيست من از دنيا بروم مگر اينكه تو خليفه من باشي

دور نماي مظلوميت علي عليه السلام»

اشاره

دور نماي مظلوميت علي عليه السلام» (صبرت وفي العين قذي وفي الحلق شجي أري تراثي نهباً)

(تهمت كافر شدن بر او زدند دادگاه حكم او داور نداشت)

شير ميدان هيجا، و سرور لا فتي، و شمشير زن بدر و حنين، و خيبر شكن، و مرحب و عمروبن عبدود به خاك هلاك افكن، وو ... به خاطر عمل به وصيت رسول خدا و براي حفظ اتحاد مسلمانها، در برابر نخستين فرار كننده از ميدان جنگ و ياران او، دست بسته مانده است.

در جلوي چشمش، بانوي عصمت و طهارت، و سرور زنان عالم را، به آن حال زار انداختند، نتوانست عكس العمل نشان دهد.

چنانكه در پاسخ به بانوي مظلومه و مقهوره‌اش كه گفت: ياعلي إشتملت شملة الجنين و قعدت حجرة الضّنين اي علي مانند بچه در شكم مادر، زانوهايت را بغل كرده اي، و مانند شخص متّهم خود را (در ميان اين ديوارها) پنهان ساخته‌اي، (آخر فدك مرا غصب كردند و سندش را پاره نمودند و صورتم را با سيلي نيلي ساختند، و صدايم را خفه نمودند) در اين حال، از مأذنه صداي مؤذّن، بلند شد، تابه أشهد أنّ محمّداً رسول اللّه رسيد فرمود: زهرا (ي من) يكي از دو راه را انتخاب نما، شمشير كشم و حق تو را از چنگ اين (نامردان) در بياورم و اينها كه (دراثر زور بازوي من و ساير دلاوران و سلحشوران راستين به زنجير كشيده و به اكراه، به ظاهر اسلام را پذيرفته‌اند از هم بگسلد و) اين صدا تا ابد خاموش شود، يا (به خاطر بقاي اين نواي روحبخش و براي طنين افكندن اين صداي دشمن شكن در اقصي نقاط عالم و تا