از مباهله تا عاشورا صفحه 26

فرض كنيم مباهله وقوع مي‌يافت عذابي هم نازل نمي‌شد چه پيش مي‌آمد آيا بر بطلان كار خود سعي نداشت در حالي كه اصرار كامل داشت مباهله تحقق يابد.

ب- اگر آنها حقيقت ادعاء آنحضرت را نمي‌دانستند ابداً از مباهله منصرف نگشته و (حاضر به دادن جزيه و از دست دادن عزت و آبروي خود را در ميان اقوام مختلف نصاري نمي‌شدند) «1

«پيغمبر موعود»

«پيغمبر موعود» اگر نصارا بر پيغمبر موعود بودن آنحضرت يقين نداشتند از مباهله كردن امتناع نمي ورزيدند، همديگر را از اقدام به مباهله منع نمي‌كردند.

اگر علم برحقيت او نداشتند ميبايست از نفرين آنحضرت ومعدودي از اهل بيت او پروائي نمي‌كردند و در ميان قوم خود رتبه و مقام خود را حفظ مي‌كردند چنانكه براي حفظ شأن و مقام خود جنگها كردند و زن و بچه خود را در معرض اسارت و قتل وغارت قرار مي‌دادند، نبايد ذلّت و خواري جزيه دادن را براي خود هموارمي كردند و شكست مفتضحانه را با جان و دل اختيار مي‌نمودند. «2»

فخررازي گويد: اگر گفته شود چرا جايز نيست كه بگوئيم آنها شك داشتند ترك مباهله كردند كه اگر راستگو باشد عذاب بر ايشان نازل ميشود؟ مي‌گوييم: اين سخن با دو وجه مردود است.

الف- آن قوم جان و مال خودرا در منازعه با رسول خدا بذل مي‌كردند اگر شك داشتند اين كار را نمي‌كردند.