از مباهله تا عاشورا صفحه 266

خويش استفاده نمايد. اما در اسلام و دولت اسلامي فرق مي كند، زيرا اساس و بناي اداره حكومت و شايستگي اشغال پستهاي مهم را در اسلام، صرفاً ميزان كار داني و عدالت و دينداري اشخاص قرار داده است؛ كه نمونه اي از آن استانداران امام مظلومان علي عليه السلام بود.

با مطالعه يكايك حالات باند انحراف، به اين نتيجه مي‌رسيم كه، هميشه رضاي دوستان خود را بر رضاي خداوند متعال مقدم مي‌داشتند.

چون سعي بر اين داشتند كه دل دوستان خود را نرنجانند براي اينكه با همكاري آنها سلطنت خويش را تحكيم بخشيدند و اهلبيت رسول خدا صلي الله عليه و آله را از گردونه خارج كردند** با زير پا گذاشتن همه ارزشها، مواظبت شديد داشتند كه حتي يك نفر از دار و دسته خود، آزرده خاطر نباشد و لو اينكه حق ديگران پايمال شود؛ مانند قتلهاي زنجيره اي عمدي خالد بن وليد كه تا مرز يك هزار و دويست نفر بالغ شد. «1»** يا كار هاي خلاف امثال مغيره ها و خالد هاوو ... كه‌هر كس كوچكترين آشنائي با تاريخ اسلامي دارد، از اوضاع خلفاي صدر اول تا آخرين باقيمانده آنها باخبر است و ميداند كه زير پوششهاي اسلامي چه جنايتها كه نكردند و چه پرده‌ها كه دريده نشد و چه ناموسها كه مورد تجاوز قرار نگرفت.

اما علي عليه السلام شنيد در يمن خلخالي را از پاي زني به زور در آورده اند، ناله سر ميدهد كه اگر كسي از شنيدن اين خبر سكته كند و بميرد مورد ملامت نيست و حق دارد (صلوات و سلام خدا برتو باد اي روح ايمان و شهامت و شجاعت و غيرت).

مالك بن نويره را با مردان قبيله اش شبانه قتل عام مي كنند و به زنش تجاوز مينمايند و زنان و بچگان را به اسيري مي برند وو ... اما كسي به حال آنها تأسّف نمي كند و اظهار همدردي نمي نمايد

«بيعت شكنان»

«بيعت شكنان» بيعت به معناي قبول حقانيت وپذيرفتن فرمانروايي كسي را، گويند.

در ميان جامعه بشري مرسوم است كسي كه به ديگري بيعت كرد، تاسرحد جان از او دفاع نموده و به فرامين او گردن مي نهند و حكم او را بي چون و چرا پذيرفته و به اجراء در مي آورد؛ چون قبل از بيعت وظيفه دارد، در باره كسي كه مي‌خواهد به او بيعت كند، تحقيق و بررسي كامل به عمل آورد؛ وقتي كه شايستگي و لياقت ديني و اخلاقي بخصوص مديريّت او به اثبات رسيد، آنوقت است كه بايد در ياري او تاپاي جان بايستد، و در اين صورت است كه، به هيچوجه نمي تواند بيعت خود را بشكند و بر عليه او قيام نمايد.

مگر اينكه آن بيعت شونده بر خلاف قوانين مدوّنه عمل نمايد و يا اينكه جامعه را به تباهي و استبداد و زورگويي بكشاند و حقوق ديني و دنيوي انسانهارا پايمال كند.

اين گونه بيعت آن وقت ارزش واقعي خود را به دست مي آورد و به استحكام حقيقي خود مي رسد كه، از سوي خداوند براي شخص معيّني، دستور داده شود.

در بيعت اين چنيني علاوه بر اينكه با هيچ عنوان و بهانه، مخالفت و سرپيچي از فرمان آن بيعت شونده جايز نيست؛ بلكه نافرماني او حرام و اطاعت از او واجب الهي مي باشد؛ و اگر كسي با او ستيز و بي حرمتي نمايد مضافاً بر اينكه باغي و ياغي و متمرد محسوب مي شود، بايد طبق دستور ديني و شريعت اسلامي، هرچه زود تر او را از ميان برداشته و جامعه را از لوث وجود او پاك و آن غده چيركين را جرّاحي نمايند.

فراموش نشود منظور من از فرمانرواي مفترض الطّاعه، كسي است كه از سوي