از مباهله تا عاشورا صفحه 269

ارزشها رازير پا گذاشتند و بطور غاصبانه، بر اريكه قدرت تكيه زدند.

كه نتايج منفي آن تا ظهور دادگستر جهان، مهدي زهراء عليها السلام روحي و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء، گريبانگير ملّت اسلام خواهد بود.

أميرمؤمنان عليه السلام در خطبه ها و سخنان خود؛ بيشتر به اين مي نالد كه، هنوز بيعت من در گردن آنها بود كه در مقابل چشمان پر از اشك سروران جوانان بهشت (حسن و حسين عليهما السلام) و ناله سوزان (دخت پيامبر) به زور از من بيعت گرفتند*** فصل بعد را كه چكيده اي از اسناد و مدارك معتبر و موثق برادران اهل سنت است، با دقت مرور كنيد تا قطره‌اي از درياي بيكران مظلوميّت خاندان و حي، به دست آيد.

مطلبي را فراموش نفرماييد كه از اين ببعد اين بخش با بخش بعدي «دختر وحي» ارتباط مستقيم دارد ه هردورا در كنار هم قرار دهيد، تا اهميت خيلي از جريانه، روشن شود

«علي در مسير بحرانها» «بيعت از امام»

«علي در مسير بحرانها» «بيعت از امام» جريان گرفتن بيعت از مظلوم تاريخ را به صورتهاي گوناگون آورده اند كه هر كدام از آنها، از قدرت اهريمني استبداد و زير پا گذاشتن همه ارزشهاي انساني را بازگو ميكند** در باره چگونگي گرفتن بيعت از امام عليه السلام دو دسته روايت و تاريخ به دست ما رسيده است؛

1- تا «فاطمة عليها السلام» زنده بود، شدّت فشار كم بود چون با بودن «دختر وحي»، نخواستند يا نتوانستند خشونت زياد نشان دهند، شايد عكس العمل منفي را از سوي مسلمانها، بعيد نمي‌دانستند؛

2- فشار و خشونت و وحشي گري، همان روزهاي اول بعد از دفن رسول خدا صلي الله عليه و آله شروع شد و چندين بار، به خانه وحي هجوم آورده و با خشونت تمام امام را براي اخذ بيعت بيرون كشيده و به مسجد بردند، به گونه‌اي كه اثر كشيده شدن امام در زمين ديده مي‌شد، اين گونه رفتار به نظر صحيح و منطقي‌تر مي‌آيد، چون آنها كساني نبودند كه منتظر بمانند تا «زهراء عليها السلام» بميرد پس از آن بيعت بگيرند، لحظه شماري مي‌كردند، تا تحكيم حكومت خود را هرچه زودتر به پايان برسانند و با خيال راحت به كارهاي بعدي مشغول شوند.

1- ابن قتيبه دينوري كه از بزرگان اهل سنت است در كتاب «الإمامة و السّياسة» ماجرا را چنين شرح مي‌دهد: ابوبكر از كساني كه در نزد علي كرّم اللّه وجهه بودند، جويا شد، عمر را به سوي آنها فرستاد، او آمد و آنها را صدا زد (و از آنها خواست بيرون آيند) آنها از بيرون آمدن امتناع كردند.