از مباهله تا عاشورا صفحه 315

آمد، شبانه و درتاريكي آنجارا ترك كرد و بااسب تندرو خودرا به يمن رسانيد و دو ماه ماند واموال ارثي پدر و عمورا گرفت وبر مي گشت كه در بياباني گرسنه و تشنه به چادرهاي نهرواني‌هاي فراري رسيد و آنهاخواستند اورا بكشند اما وقتي كه فهميدند با قطام قرار دارد، احترام زياد كردند و بادونفراز آنها در زير استار كعبه پيمان كشتن حضرت، و معاويه و عمروبن عاص رابستند تاپايان ماجرا. «1

«فرق شكافته»

«فرق شكافته» علي عليه السلام شب 19 ماه رمضان تا صبح نخوابيد كشنده عمروبن عبدودها و مرحب خيبري‌ها كَنَنده دَرِ خيبر و قهرمان بدر و حنين، صاحب مدال افتخار آسماني لا فتي إلّا عليّ و لا سيف إلَّاذوالفقار نگران و مضطرب است،

مكرر از اطاق به حياط خانه، سر مي‌زند و به آسمانها مي‌نگرد و مي‌گويد: واللّه هي، هي به خدا قسم همان است و همان، نه به من دروغ گفته‌اند و نه من دروغ شنيده‌ام.

أذان صبح نزديك مي‌شود، امام عليه السلام كمربند را محكم مي‌بندد، و شتابان رو به سوي معبود مي‌رود، بر مناره (ومأذنه) مسجد بالا ميرود أذان صبح با صداي علي عليه السلام بلند و مردم با صداي او بيدار و خرامان به سوي مسجد، شتابانند، چون نماز صبح اولين شب قدر را با علي مي‌خوانند، ثواب نماز گذاردن با معصوم را به دست مي‌آورند.

تكبيرة الإحرام گفته شد همه ساكت و آرام غير از حسيس نفس‌ها چيزي شنيده نمي شود براي ركوع ركعت اول خم مي‌شود و ذكر ركوع راگفته و مي‌ايستد و براي سجده اول پيشاني به خاك مي‌سايد و سر از سجده برميدارد و شمشير ابن ملجم بانيروي بازوي خصمانه، پائين مي‌آيد و بطور مخالف بهمديگر اصابت مي كند از محل جاي زخم شمشير عمروبن عبدود تا موضع سجده پيشاني، شكافته مي‌شود ناگهان