از مباهله تا عاشورا صفحه 347

حق مرا غصب نمودند سپس از آنها اعراض نمود (صورتش را برگرداند) بعد از آن (تادم مرگ) با آنها حرف نزد.

به دو نفر اولي فرمود: قالت: أشهداللّه و ملائكته أنّكما أسخطتماني و ما أرضيتماني و لئن لقيت النّبيّ لأشكونّكما إ

ليه ... واللّه لأدعونّ اللّه عليك في كلّ صلوة أصلّيها (الخبر) «1»

گفت: من خدا وملائكانش را شاهد مي گيرم كه شما (اي عمر و ابوبكر) مرا غضبناك كرديد و مرا راضي ننموديد و اگر پيامبر را ملاقات كردم از شما شكايت خواهم كرد به خدا قسم (اي ابوبكر) پشت سر هر نمازي كه مي خوانم بر تو نفرين خواهم كرد (تاآخر خبر).

اي برادران با انصاف و با وجدان اهل سنّت، شما را به خدا! در برابر اين همه نصها و روايتها، به خدا و رسول خدا چه جوابي داريد و چه پاسخي آماده كرده ايد.

آخر چرا به خود نمي آييد و با ديده حقيقت بين اين اسناد بلاشبهه و معتبر را نمي پذيريد و تعصب را به كنار نمي زنيد در باره رواياتي كه نسبت به اصحاب ساخته شده است، سخنها داريم كه در همين بخش بخوانيد و قضاوت كنيد

«فاطمة در مسير طوفانها» «فدك»

«فاطمة در مسير طوفانها» «فدك» سرزمينهائي كه در اسلام با قدرت نظامي و به وسيله جنگ گرفته شود؛ متعلق به عموم مسلمانان است، و اداره آن به دست فرمان رواي اسلام مي‌باشد؛ ولي سرزميني كه با مصالحه و مكاتبه، بدون اعزام نيرو و هجوم نظامي، به دست مسلمانان درآيد، مخصوص شخص پيغمبر وامام پس از او مي‌باشد، و سرنوشت اين نوع سرزمينها در اختيار اوست، هر تصميمي در باره آن بگيرد، مخيّر است، كسي اجازه ندارد در تصميمات او دخالت كرده و يا اعتراض نمايد چون اوست كه مي‌تواند آن راببخشد يا اجاره دهد و يا نيازمنديهاي مشروع خويشاوندان خود را، به وسيله اين اموال و املاك برطرف سازد.

بر اين اساس بود كه پيامبر أكرم صلي الله عليه و آله «فدك» «1»

را به دختر گرامي‌اش بخشيد تا خود