از مباهله تا عاشورا صفحه 384

خويش مي‌نمايد: اين بوستانها عبارتند، از «عواف» «ذلال» «برقه» «مبيت» «حسني» «صافيه» «ام‌ابراهيم» و تدبير امور آنها را به علي بن ابي طالب و پس از او به ترتيب به فرزندم حسن و حسين و پس از او به بزرگترين فرزند او مي‌سپارم، به اين وصيت، خدا و مقداد و زبير شاهدند و نويسنده‌اش هم علي بن ابيطالب است عليه السلام. «1»

امام صادق عليه السلام فرمود: المبيت آن (بوستاني) است كه سلمان مكاتبه كرده بود پس خداوند آن را براي پيغمبرش «في‌ء» قرار داد پس آن بوستان، از صدقات فاطمه است. آنها را به بني هاشم وبني المطّلب صدقه كرد. «2»

أحمد بن محمد گويد: از امام كاظم عليه السلام از جريان بوستانهاي هفتگانه كه ميراث رسول خدا صلي الله عليه و آله به فاطمه عليها السلام بود، پرسيدم؟! فرمود: آنها وقف رسول خدا صلي الله عليه و آله بود كه هر وقت ميهماني بر او وارد ميشد، مورد احتياج خود را از آنها بر ميداشت و پس از رحلت رسول خدا عباس (عموي پيامبر آمد و با فاطمه در باره آنها در گير شد اما علي و ديگران شهادت دادند كه آنها وقف بر فاطمه عليها السلام بود. «3»

اين بوستانها از كجا آمده بود؟! تاريخ مدينه چنين مي‌نويسد: يكي از دانشمندان يهودِ «بني نضير» پس از شناخت اسلام، به راه و رسم پيامبر گراييد؛ و آن بوستانهارا كه ملك او بود، طبق وصيت و سند روشن، به رسول خدا واگذار كرد، و پيامبرنيز در سال هفتم هجرت، آنهارا به فاطمه بخشيد و تنها هنگامي كه ميهمان به او مي‌رسيد يا نيازي در اين مورد داشت، از محصول آن استفاده مي‌كرد.

فاطمه افزون بر وقف اين بوستانها، از دارائي شخصي خود به هر كدام از همسران پيامبر نيز دوازده «أوقية» وجه نقد طبق وصيت خويش واگذار كرد، و هر كدام از زنان بني هاشم و «امامه» دختر خواهرش را نيز همانگونه مورد مهر قرار داد. «4»