از مباهله تا عاشورا صفحه 408

موسي، الفعّال محمد بن علي، المؤتمن عليّ بن محمد العلّام الحسن بن علي، و من يصلّي خلفه عيسي بن مريم، فسكنت فاطمة من البكاء أئمّه بعد از من اينهايند نامهاي امامان را بيان نمود، فاطمه پس از شنيدن اسماء ائمه از گريستن باز ايستاد؛ سپس جبرئيل جريان دردائيل را به عرض رسانيد.

ابن عباس گويد: پيامبر حسين را كه بر پارچه‌اي از پشم پيچيده شده بود، بر روي دست گرفت و به آسمان اشاره كرد و گفت: ألّلهمّ بحق هذاالمولود عليك، لا بل بحقك عليه، و علي جدّه محمد و ابراهيم و اسحاق ويعقوب، إن كان للحسين بن علي عندك قدر فارض عن دردائيل و رُدّ عليه أجنحته و مقامه من صفوف الملائكة خدايا به حق اين مولود برتو بلكه به حق تو براو و برجد او محمد و ابراهيم و اسحاق و يعقوب، اگر حسين در نزد تو قدري (ومنزلتي) دارد از گناه دردائيل در گذر و بال ومقام صفوف ملائكه او را براو برگردان.

خداوند دعاي آن حضرت را مستجاب نمود و آن ملَك را بخشيد و او در بهشت شناخته نمي‌شود مگر اينكه مي‌گويند اين آزاد كرده حسين بن عليّ، إبن رسول خدا است «1»

صلصائيل‌

صلصائيل از امام صادق عليه السلام روايت شده است در ميان مؤمنين، ملكي بود بنام صلصائيل، خداوند او را براي انجام كاري مأمور ساخت و در آن تأخيري كرد، خداوند پرهايش را از بين برد و بالهايش را شكست و در جزيره‌اي از جزاير دريا ساكن نمود تا شبي كه حسين عليه السلام به دنيا آمد.

ملائكان براي تبريك جدّم رسول خدا صلي الله عليه و آله و امير مؤمنان و فاطمة زهراء عليهما السلام، از خدا