از مباهله تا عاشورا صفحه 41

جزية) به پيامبر تحويل نمايند. «1»

در تفسير الميزان گويد: قوله: ألف في الصفر، المراد به المحرم و هو أوّل السّنة عند العرب منظور از صفر در اينجا محرّم است چون اوّل سال نزد عرب آن است، در جاهليّت نيز محرم را صفر مي ناميدند و عربها در صفر نسي‌ء ميكردند پس در اسلام حرمت جنگ را در صفر قرار داد به خاطر اين، ماه حرام ناميده شد پس از اسلام صفر به محرم مشهور گشت. «2»

8- دو هزار حلة در صفر و يك هزار در محرم پرداخت شود. «3»

در تواريخ يك عهد نامه مشروحي نسبت به نجراني‌ها ثبت گرديده است، پس از بيان و شرح كامل واقعة از نظر خوانندگان خواهد گذشت؛ در آن نامه تعهدهاي فيمابين روشن خواهد شد

«دو فرماندار»

«دو فرماندار» در حال حيات رسول خدا صلي الله عليه و آله دو فرماندار به نجران اعزام گشته يكي به نام عمروبن حزم الأنصاري؛ دومي به نام يزيد بن أبي سفيان (برادر معاوية)

اگر معاهده نجراني‌ها در سال دهم هجرت باشد مدت فرمان روائي آن دو كوتاه بوده و اگر در سال هفتم هجرت باشد مدتي طول كشيده است

13 «سرأنجام جزية»

13 «سرأنجام جزية» پس از رحلت رسول خدا صلي الله عليه و آله جريان جزية با دست اندازهاي گوناگون روبرو شد مشروح آن را از تاريخ الكامل إبن أثير مي آوريم.

زماني كه ابوبكر در كرسي خلافت نشست؛ با نجراني‌ها برابر صلحنامه رفتار كرد هنگامي كه عمر خلافت و زمام امور را به دست گرفت! أهل كتاب را از حجاز بيرون كرد؛ از جمله آنها نجراني‌ها بودند، أملاك و اموال آنها را (به نرخ روز) خريداري كرد بعضي از آنها به سوي شام و بعض ديگر به سوي نجرانيه كوفة «1» حركت كردند.

گويند: علت بيرون راندن عمر اهل نجران را اين بود كه تعداد نفوس آنها رو به ازدياد گذاشت به طوري كه به چهل هزار نفر رسيدند.

در ميان خودشان حسادت و جنگ قدرت شروع شد تا اينكه خود به تنگ آمده به پيش عمر آمدند و به او گفتند: أجْلِنا مارا جلاي وطن كن (تبعيدنما) عمر كه از خطر آنها نسبت به مسلمانها در هراس بود (پي فرصتي مي گشت تا جمع آنها را بهم زند با پيشنهاد خود آنها فرصت را غنيمت شمرده، از حجاز بيرونشان كرد.

(بعدها) پشيمان شدند از عمر خواستند كه از در خواست آنها منصرف شود (ديگر كار از كار گذشته بود) عمر قبول نكرد، با اين حال زندگي كردند تا خلافت عثمان بپايان رسيد.