از مباهله تا عاشورا صفحه 424

فرزند رسول خدا و داراي برترين مردمي از جهت پدر و مادر. سپس سر پاك آن بزرگوار را از تن برداشت درود و سلام خدا بر او باد و خدايش گرامي بدارد. «1

«نفرينهاي امام»

1- ابوالفتوح‌

1- ابوالفتوح أبوالفتوح تيري به پيشاني امام زد، امام آن را در آورد، خون به روي مباركش جاري شد! (دست به آسمان بلند كرد و) گفت: أللّهمّ أحصهم عدداً واقتلهم بدداً و لا تذر علي وجه الأرض منهم أحداً و لا تغفر لهم أبداً خدايا همه آنها (راسنگباران كن) و شمرده با پريشاني از ميان بردار و يك نفر از آنها را در روي زمين مگذار و هيچوقت آنها را نبخش «2

2- عمربن سعد

2- عمربن سعد امام پشت سر جوانش علي اكبر نگاه كرد (در حالي كه از دو چشمانش اشك جاري بود: به عمر بن سعد صيحة زد، و فرمود: چه شده بر تو! خدا رَحِمت را قطع نمايد همان طور كه رَحِم مرا قطع نمودي و احترام خويشاوندي مرا، به رسول خدا صلي الله عليه و آله، حفظ نكردي خداوند كسي را بر تو مسلّط كند كه سر ت را در رختخوابت ببرد،

سپس محاسن مقدسش را به سوي آسمان بلند نمود و گفت: خدايا بر عليه اين قوم شاهد باش، به سوي آنها رفت جواني كه، شبيه ترين مردم به فرستاده ات محمد صلي الله عليه و آله بود، هرگاه ما به ديدار پيامبرت مشتاق مي شديم، به او تماشا مي كرديم؛