- «تقديم» 1
- پيشگفتار 2
- بخش 1 مباهله مدينه 9
- اشاره 9
- «مباهله از نظر اسلام و مسيحيت» 9
- نجران 11
- موقعيّت اجتماعي نجران 12
- 3 موقعيت فرهنگي نجران 13
- موقعيت اقتصادي وتسليحاتي نجران 15
- 6 لغت مباهله 16
- 5 «نجران از نظر روايات» 16
- 7 «ارزش روائي واقعه» 18
- «متن نامه رسول خدا صلي الله عليه و آله» 21
- «علّت پيش آمد مباهله!» 21
- 10 «اثرات نامه» 23
- «ثبوت حقانيت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 24
- اشاره 24
- 11 «نتايج واقعة» 24
- «وعده عذاب دليل حقانيت» 25
- «پيغمبر موعود» 26
- «ثبوت فرزندي حسنين عليهما السلام» 27
- 5 ثبوت فضيلت آل كساء عليهم السلام 28
- «ثبوت أفضليّت علي عليه السلام» 30
- 7 «يادي از أمير مؤمنان عليه السلام» 33
- 8 «يادي از پنج تن عليهم السلام» 34
- ذكري از أئمّة عليهم السلام» 36
- 10 «ذكري از قائم آل محمد عليهم السلام» 37
- 12 «قبول جزية إذعان به ذلّت!» 39
- اشاره 39
- «مقدار جزيه» 39
- «دو فرماندار» 41
- 13 «سرأنجام جزية» 41
- 1 «نمايندگان نصاري» 43
- 15 «عكس العمل نجرانيها» 43
- 14 «تاريخ وقوع مباهلة» 43
- اشاره 43
- اشاره 46
- 16 صلحنامه ياعهد نامه 46
- «متن عهد نامه» 47
- اشاره 51
- 17 «مشروح جريان مباهلة» 51
- «أبو حارثة أسقف أعظم» 53
- «سخنان كرز بن سبرة» 53
- «سخنان عاقب» 54
- سخنان سيّد» 54
- سخنان كرز بن سبرة» 55
- سخنان سيّد» 55
- «رأي و نظر أبو سعاد» 56
- سخنان حارثة بن اثال» 57
- سخنان عاقب» 58
- «سخنان سيد» 59
- «سخنان حارثة به سيد» 60
- «سخنان سري دوم، حارثة» 60
- سخنان حارثة به عاقب» 60
- سخنان عاقب به حارثة» 61
- سخنان حارثة» 62
- سخنان حارثة» 63
- «گفتمان سيّد و حارثة» 64
- سخنان عاقب» 65
- «ذكري ازقائم عليه السلام» 67
- مكررات حارثة و عاقب» 68
- مجلس سوم روز سوم» 70
- حارثة با سيد و عاقب» 72
- ذكري از قائم عليه السلام» 73
- ذكري از قائم عليه السلام» 74
- سخنان عاقب» 74
- «مجلس پنجم روز پنجم» 74
- سخنان حارثة» 75
- الجامعة. الجامعة» 76
- قرائت كتاب جامعة» 77
- خلاصه نوشتههاي جامعة» 78
- ذكري از قائم عليه السلام 79
- «صحيفه بزرگ شيث» 80
- «صحيفه ابراهيم» 81
- ذكري از قائم عليه السلام 83
- «آوردن انجيلها» 84
- «تورات موسي» 84
- «حركت به سوي مدينه» 87
- «ورود به مدينه منوّره» 88
- 18 «نجرانيها با پيغمبر» 89
- اشاره 91
- 19 «قراردادمباهله» 91
- 20 «من روهائي مي بينم ...!» 93
- مانند پيامبران، نشسته» 93
- اشاره 93
- «رسول خدا در محل موعود» 93
- اشاره 96
- كار سنگين مي بينم» 96
- 21 «از پيرامون خود، غافليد» 96
- «منذر و ابو حارثة» 96
- «سيد و عاقب، دست به دامن منذر» 97
- قسم به خدا، أگر ...» 100
- 22 «دور نماي مباهله» 101
- 24 «دور نماي روز عاشورا» 102
- 23 «جلسات نجران و سقيفه» 102
- آفرينش نخستين 103
- رسول خدا محمد صلي الله عليه و آله 103
- بخش 2 رسول خدا محمد صلي الله عليه و آله 103
- ولادت رسول خدا صلي الله عليه و آله 104
- به خاطر بسپاريد» 108
- بعثت و اولين مؤمن، 108
- اشاره 108
- 1- ولايت مطلقه» 108
- «3- دشمني بارسول خدا صلي الله عليه و آله» 110
- «2- گفته او وحي است» 110
- «4- اذيت نكردن» 110
- «5- مصداق أذيت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 111
- حديثي چند» 112
- «73 ملّت» 114
- «اصحاب من، همانند ستارگان» 117
- اشاره 117
- «سبّ صحابه» 118
- «آداب معاشرت با رسول خدا صلي الله عليه و آله» 130
- اشاره 130
- «1- سخن گفتن» 130
- «3- راه رفتن» 131
- «2- سخنان در گوشي» 131
- «ستون پنجم يا گروه فشار» 133
- اشاره 133
- 4- در ميهماني» 133
- «تشديد فعاليت» 134
- «ايمان بعضيها» 134
- «پيش بينيهاي لازم» 134
- «اندروني ها!» 135
- اشاره 135
- «2- چه خيال مي كني» 137
- «1- اگر مارا طلاق دهد!» 137
- «3- محمد چگونه مي بيند» 138
- «4- كشف راز» 139
- «5- زني با ايمان» 142
- «6- بانوي زيبا» 144
- «7- آن دو را طلاق ده» 145
- «8- برادرم را بخوانيد» 146
- «9- پرسش شرم آور» 147
- «خود كم بود؟! ميخواهد ...» 148
- كار شكنيهاي حال حيات» 148
- «ايمانت را مخفي دار» 148
- «كار شكنيهاي ستون پنجم» 148
- اشاره 148
- «نماز بر منافق» 149
- «او يكي از آنها بود» 152
- «تأخير تا به كي!؟» 153
- من فال نزدم» 154
- «حديبية» 154
- 8 «مانند آن روز شك نكرده بودم» 155
- «اين هم مخالفت ديگر» 159
- 10 «رو به زندگي عادي» 161
- 11 «سخن چيني حاطب» 163
- 14 «چگونه بخوابم؟!» 164
- 13 «نيازمندتر از اينها هست!!» 164
- 12 «ما رشوه نمي دهيم!» 164
- 15 «كشتن اسير» 165
- 16 «جز عمر كسي نجات نمي يابد» 166
- 17 «هركس شهادتين گويد» 166
- 18 «سخن چيني منافقانه» 167
- اشاره 168
- 19 «صحيفه ملعونة» 168
- مواد پيمان نامه 173
- «امين امّت!!» 174
- 20 «براندازي در پرتگاه» 175
- كودتاي اول 175
- اشاره 175
- «كودتاي دوم» 177
- 21 «بيعت الغدير» 179
- 22 «تجهيز لشكر اسامه» 181
- 23 «دوات و صحيفه اي بياوريد» 183
- «حسبنا كتاب اللّه» 185
- «بدترين و داعِ بزرگترين امام» 187
- اشاره 187
- «آخرين سخن» 189
- 24 «خاك سپاري من در خانهام!» 190
- «جفاي تاريخ» يا «سرّ مگو» 191
- اشاره 191
- «ورق برگشت» 196
- «پيغبر نمرده است» 198
- «سقيفه مادر فتنه ها» 201
- «به نماز و دفن حاضر نبودند» 204
- «نامي از علي درسقيفة» 206
- 1 «رسول خدا و تدوين أحاديث» 209
- «پايان عمر» 209
- 2 «ستون پنجم پس از رحلت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 209
- 2 «تحريم تدوين أحاديث!» 212
- 3 «تغيير مقام ابراهيم» 218
- 5 «نهي از متعتان» 218
- «نهي از دو ركعت نماز تطوع» 218
- 5 «شوري» 220
- خلاصه اين بخش» 224
- اشاره 229
- بخش 3 مولود كعبهعلي عليه السلام 229
- «باأنبياء در باطن و بامن در ظاهر» 236
- اشاره 236
- «تعيين خليفه و وصي» 236
- «2 برادر، وصي، و خليفه من» 237
- «تو از من و من از توأم» 238
- «3 (در مقام هارون به موسي» 238
- «دستور خدا» 239
- 6 «وصي و وارث مني» 240
- 7 «پرچم هدايت و نور دين» 240
- «8 علي را دشمن نداريد» 241
- 9 «صفوراء و عائشة» 242
- 10 «پرچم بزرگ دين» 243
- 11 «پدران مؤمنان» 244
- 12 «ساكت اي عايشه!» 245
- 13 «اگر حادثه اي رخ دهد؟!» 246
- 15 «شما خود سر رها نشدهايد» 246
- 14 «بشنو و گواه باش» 246
- 16 «وصّي من عليست» 248
- 17 علي از من و من از اويم» 248
- 18 «منكرتو منكر من است» 249
- 20 «سزاوار نيست» 250
- دور نماي مظلوميت علي عليه السلام» 250
- 19 «هركه را من مولايم علي مولاي اوست» 250
- اشاره 250
- (جفاي روزگار» 254
- «شقشقيّة نماد مظلوميّت» 255
- «اعترافات عمر» 258
- «توطئه اي از قبل طراحي شده» 260
- اشاره 262
- تحريم اقتصادي» 262
- «اعدام دوستان» 264
- اشاره 265
- واليان هزار فاميل 265
- «بيعت شكنان» 266
- «علي در مسير بحرانها» «بيعت از امام» 269
- «يورش أوّل» 273
- حريم وحي در معرض يورشها» 273
- «يورش دوم» 277
- توطئه چيني» 279
- «يورش سوّم» 280
- «شمشير خدا در مسجد» 288
- «خلاصه مطالب بالا» 294
- «ادامه جريان» 296
- «منظره بيعت» 300
- اختناق و استبداد كامل» 303
- «بقيّة ماجراي بيعت» 305
- «سكوت بالاي منبر چرا؟!» 307
- «علي چرا قيام نكرد؟!» 309
- «مناجات» 312
- «چاهِ محرم اسرار» 312
- «شب و علي» 312
- «ابن ملجم از كجاآمد» 313
- «فرق شكافته» 315
- «دفتر عمر علي بسته شد» 316
- «قبر ناپيدا» 320
- «بناي مسجد» 321
- «قرباني شتر» 321
- بخش 4 دختر وحي 322
- «زيارتنامه زهراء عليها السلام» 322
- سخنگوي بطن مادر» 323
- «دست سالار بانوان در دست امير آزادگان» 330
- به خاطر او» 334
- «حجّةاللّه» 335
- «اي سلمان!) 335
- «انسان حوري خصلت» 335
- «چرا فاطمه و بتول!» 336
- «مادر پدر!» 338
- «شبيه پدر» 338
- «أداي احترام» 339
- «عزيزترين أهلبيت؟!» 339
- «آخرين، و اولين نفر» 339
- «رضاي فاطمة رضاي من» 340
- غضب فاطمة، غضب خدا» 340
- «شاخه پيچيده من» 341
- «پاره تن پدر» 342
- «سرور بانوان» 342
- دست زهرا را مي بو سيد» 343
- «زبانش را ميمكيد» 344
- «سينه و صورت فاطمة را مي بوسيد» 344
- «بوسه بركاكل زهراء» 344
- چرا اين همه او را ميبوسي!) 344
- «بوسه بر دهان فاطمة» 344
- «گردن فاطمة را مي بوئيد» 344
- «گلوي فاطمة را ميبوسيد!» 344
- «أذيّت رسول خدا» صلي الله عليه و آله 345
- «فاطمة راستگوترين انسان!» 345
- رسول خدا برايش آسياب ميكند 345
- «فاطمة در مسير طوفانها» «فدك» 347
- «روي نيلي!!» 352
- «پهلوي شكسته» 353
- اشاره 354
- «فرودگاه وحي در مسير تند باد» 354
- «1- اي پسر صهّاك» 359
- «2- ريسمان در گردن شير خدا!!» 361
- «3- تازيانه و زهراء!!» 362
- «4- ميان در و ديوار» 364
- «8- جنين مظلوم» 364
- تحمل مولا در اين حال 364
- «5- سينه خونين» 364
- «7- ناله بنيانكن» 364
- «6- مسمار در سينه» 364
- جنگ اينترنت ها!» 365
- «عيادت شيخين» 370
- فقط او شنيده بود!!» 370
- اشاره 370
- «9- ناله فاطمة» 373
- اشاره 374
- «11- ركن استوار علي فرو ريخت!» 374
- «10- شِكوه هاي دختر وحي» 374
- «12- قبر گمشده» 377
- «زهراي من» 377
- «خدايا» 378
- «به خدا قسم» 379
- خلاصه اين بخش 379
- «لعنت خدا بر!» 379
- أجر رسالت 379
- واي بر!» 379
- «تسبيح فاطمة عليها السلام» 380
- «زيارت فاطمة عليها السلام» 381
- «توسّل به فاطمة عليها السلام» 382
- «موقوفات وصدقات فاطمة عليها السلام» 383
- بخش 5 فرزند ياسين حسن عليه السلام 385
- اشاره 385
- «فضائل و مناقب مشترك» 388
- 1- آنها هردو امامند 388
- 2- سروران جوانان بهشت 388
- 3- آن دو بهترين روي زمينند 388
- 5- آن دو، گوشوارههاي عرش خدايند 389
- 4- آن دو ريحانهاي منند 389
- 6- هركس آن دو را دوست دارد 390
- 8- آن دو را سيراب ميكرد 392
- 7- آب دهان آن دو را ميمكيد 392
- 9- آنها را بردوش ميكشيد 393
- 10- از منبر پائين پريد 395
- 11- تحمل گريه آنها را نداشت 395
- «به اندازه پَرِ پشه خون ريخته نشود!» 396
- جگر آغشته به سمّ» 396
- «پايان عمر غمبار» 397
- اشاره 399
- بخش 6 فرزند طه حسين عليه السلام 399
- «از زبان پيامبر، شير ميخورد» 401
- «تبريك خدا و ملايك» 403
- فطرس 403
- «حسين و دردائيل و صلصائيل و فطرس» 403
- اشاره 403
- دردائيل 406
- صلصائيل 408
- «فضائل فردي» 410
- 3- چراغ هدايت 410
- «2- كشتي نجات» 410
- «1- حسين از من است» 410
- 4- اي مردم 410
- اشاره 410
- «6- به پسرم فشار نياوريد» 411
- «5- توئي امام پدر امامان» 411
- عبد اللّه بن عمر 412
- أبوهريرة 412
- «7- برپشت رسول خدا صلي الله عليه و آله» 413
- «ماهيت لشكر ابن سعد» 414
- «نماز تاريخي» 414
- «بار خدايا» 415
- «جسارت شمر به قمر بني هاشم» 416
- «گفتارهاي جسارت آميز به امام» 417
- 1- شمر- 417
- 2- محمد بن أشعث 420
- 3- حصين بن مالك سكوني 421
- 4- عمرو بن حجاج 422
- 5- مردي 423
- 10- سنان بن انس 423
- 6- تميم 423
- 7- ابن جويرية 423
- 8- گروهي 423
- 9- عبداللّه بن حصين ازدي 423
- «نفرينهاي امام» 424
- 1- ابوالفتوح 424
- 2- عمربن سعد 424
- 4- در بالين جوانش 425
- 3- در بالين برادر زاده 425
- 6- هنگام شهادت شير خوارش 426
- 5- مالك بن نسر 426
- 7- عبداللّه بن حوزه تميمي 427
- 10- حصين بن نمير 428
- «8- پس از شهادت اصحاب» 428
- 9- پس از اتمام حجت 428
- 12 بعداز تير سه شعبة 429
- 13- واي بر اينها 429
- 11- قاتل عبداللّه بن حسن 429
- 14- پس از ملاقات با ابن سعد 429
- 15- پس از خطبه دوم 429
- 17- عبد الرحمن ازدي 430
- 16- زرعة بن شريك 430
- 19- مالك بن يسر 430
- 18- تيري به صورت 430
- «ملاقات امام با ابن سعد» 431
- اشاره 436
- «خطبه هاي امام» 436
- 1- در مقابل لشكر 436
- 2- سوار برشتر 437
- 3- تكيه به شمشير 439
- 4- بالاي اسب 442
- 1- خون علي اكبر عليه السلام 445
- «خونهائي كه برنگشت» 445
- اشاره 445
- 2- خون علي اصغر عليه السلام 446
- 3- خون امام عليه السلام 447
- اشاره 448
- «گريه أفلاك بر فرزند لولاك» 448
- «آسمان خون گريست و خون باريد» 449
- «خورشيد گرفتگي» 452
- «گريه زمين و جمادات» 453
- «باد سياه و سرخ» يا «طوفان شين» 453
- «گريه جنّ و أنس و ملك» 454
- «ماهيان دريا وحشيان بيابانها» 454
- «گريه پرنده و چرنده» 454
- غارت لباس امام» 456
- «اسب امام» 456
- «غارت خيام» 456
- «غروب خونين» 458
- «بي پناهان» 458
- «عبور اسراء از قتلگاه» 459
- «اسب دواني بر اجساد» 461
- «ظلم ستيزان» 462
- «عاشورا را عيد گرفتند!!» 466
- مسجد به شكرانه شهادت حسين،» 467
- قرباني شتر» 468
- «خلاصه اين بخش» دور نماي روز عاشورا» «و شهادت» 468
- اشاره 480
- بخش 7 مقايسة 480
- «معادن زر و سيم» 483
- «فاتح نجيب» 490
- «اگر از خدا بخواهند، كوه را، از جا بركند» 493
- ترسايان!» 493
- «پديده هاي پيرامونتان راببينيد» 494
- «به آن پنج تن با دقت نظر كنيد» 495
- «دست پروردههاي ستون پنجم» 496
- «مسيحيان» 497
- لولاكيان» 501
او را چرخاند پا و ران و ساق پايش قطع شد و تكه تكه گرديد فقط طرف ديگر بدنش ماند كه به ركاب آويزان بود، اسب او را آنقدر به سنگ و درخت و اين طرف و آن طرف كوبيد تا مرد لعنه اللّه.
مسروق بن وائل حضرمي گويد: من در اول قشوني بودم كه به جنگ حسين مي رفت كه شايد سر او را من به ابن زياد ببرم و جايزه بگيرم وقتي ديدم با ابن حوزه، چه كرد فميدم كه اين اهل بيت در پيش خدا احترام و منزلتي دارند از مردم جدا شدم و گفتم با آنها نمي جنگم تا به آتش روم «1»
«8- پس از شهادت اصحاب»
«8- پس از شهادت اصحاب» پس از به شهادت رسيدن بيشتر اصحاب در روز عاشورا، حضرت دست به محاسنش زد و گفت: غضب خداوند بر يهود آن وقتي بود كه، به خدا فرزند قرار دادند، و بر نصاري غضبش شديد شد، هنگامي كه خدا را سومي از سه دانستند، و غضب خداوندي هنگامي مجوس را فرا گرفت كه به آفتاب و ماه و آتش سجده كردند واشتدّ غضبه علي قوم إتّفقت كلمتهم علي قتل ابن بنت نبيّهم، أما و اللّه لا أجيبهم إلي شييءٍ ممّا يريدون حتّي ألقي اللّه تعالي وأنا مخضب بدمي و شديد شد غضب خدا برقومي كه هم پيمان شدند بركشتن فرزند دختر پيغمبرشان، آگاه باش به خدا قسم بر هيچيك از خواسته هاي آنان جواب نخواهم داد تا خدا را در حالي كه
آغشته به خونم، ملاقات كنم. «2
9- پس از اتمام حجت
9- پس از اتمام حجت پس از اتمام حجت در روز عاشورا، لشكر ابن سعد همه گفته هاي حضرتش را تأييد نمودند! فرمود: پس به چه دليل ريختن خون مرا حلال مي دانيد؟! جواب دادند همه اينها را كه گفتي دانستيم اما به هيچوجه از تو دست بردار نيستيم تا تشنه جان دهي! فأخذ الحسين عليه السلام بطرف لحيته و هو يومئذ ابن سبع و خمسين سنة، ثمّ قال:
اشتد غضب اللّه علي اليهود، حين قالوا عزير بن اللّه، و اشتد غضب اللّه علي النّصاري حين قالوا مسيح بن اللّه، واشتدغضب اللّه علي المجوس حين عبدوالنّار من دون اللّه و اشتد غضب اللّه علي قوم قتلوا، نبيّهم، واشتدّ غضب اللّه علي هذه العصابة الّذين يريدون قتلي: ابن نبيّهم خشم خداوند بر يهود آن وقت شدت يافت كه گفتند: عزير پسر خداست، و بر نصاري آن وقت شديد شد كه گفتند: مسيح پسر خداست، وبر مجوس آن وقت به شدت خشم گرفت كه به آتش عبادت كردند، و بر هرقومي خشمش شدت يافت كه پيامبر خود را كشتند و خشم خدا بر اين دسته آنوقت شدت يافت كه (آماده شده اند) مرا به قتل برسانند كه پسر پيغمرشان هستم «1
10- حصين بن نمير
10- حصين بن نمير امام با جنگيدن زياد وارد شريعه فرات شد، خواست آب بياشامد حصين بن نمير تيري به سوي امام رها كرد بر ران مباركش نشست، حضرت تير را كشيد و از خون خود گرفته به آسمان پاشيد و گفت: يارب إليك المشتكي من قوم أراقوا دمي