از مباهله تا عاشورا صفحه 429

ومنعوني من شرب الماء پروردگارا شكايتم را به تو مي آورم از دست گروهي كه خون مرا ريختند و مرا از آشاميدن آب مانع شدند. «1»

11- قاتل عبداللّه بن حسن‌

11- قاتل عبداللّه بن حسن هنگامي كه دست عبداللّه بن حسن يازده ساله بريده شده و از پوست آويزان شده بود، او را به سينه خود چسبانيد و دستهاي مباركش را بلند كرد وگفت: أللّهمّ متّعتهم إلي حين ففرّقهم تفريقاً واجعلهم طرائق قدداً و لا ترض الولاة عنهم أبداً فإنّهم دعونا لينصرونا ثمّ عدو علينا يقاتلوننا خدايا مدتي به آنها مهلت داده اي، پس پراكنده شان كن پراكنده كردني، و آنها را بر راههاي كوناگون قرار ده (ميانشان جدائي افكن) و هيچوقت فرمان روايانشان را از آنها راضي نگردان آنها ما را دعوت كردند كه ياريمان نمايند سپس به سوي ما يورش كردند كه باما بجنگند!. «2»

12 بعداز تير سه شعبة

12 بعداز تير سه شعبة تير سه شعبه كه به قلب مباركش نشست، گفت: بسم اللّه و باللّه و علي ملّة رسول اللّه، و رفع رأسه إلي السّماء فقال: إلهي إنّك تعلم إنّهم يقتلون رجلًا ليس علي وجه الأرض ابن نبيّ غيره سر به آسمان بلند كرد، خدايا تو مي داني آنها مردي را مي كشند كه در روي زمين پسر پيغمبري غير از او، وجود ندارد «3»

13- واي بر اينها

13- واي بر اينها بچه شير خوارش را مي بوسيد و مي گفت: ويل لهؤلاء القوم اذا كان جدك محمد المصطفي خصمهم واي بر اينها روزي كه جدت محمد مصطفي، خونخواه تو باشد «1»

14- پس از ملاقات با ابن سعد

14- پس از ملاقات با ابن سعد پس از ملاقات با ابن سعد در شب عاشو را و پذيرفته نشدن پيشنهادهاي آنحضرت، فرمود: مالك ذبحك اللّه علي فراشك عاجلًا و لاغفر لك يوم حشرك چه شده برتو كه خدا (كسي را بر تو مسلط كند كه ترا) در رختخوابت ذبح كند و در روز برانگيخته شدنت ترا نبخشد «2»

15- پس از خطبه دوم‌

15- پس از خطبه دوم پس از خطبه دوم، دستهايش را به سوي آسمان بلند كرد و گفت: أللّهمّ احبس عنهم قطر السّماء، وابعث إليهم سنين كسنيّ يوسف، و سلّط عليهم غلام ثقيف يسقيهم كأساً مصبراً فإنّهم كذّبونا و خذلونا و أنت ربّنا عليك توكّلنا و إليك المصير خدايا قطرات آسمان را از آنها حبس نما و بر ايشان قحطي مانند قحطي زمان (حضرت) يوسف بفرست، و غلام ثقيف (مختار يا حجاج بن يوسف) را برآنها مسلط گردان، تا آنها را باشربت مرگ صُبر (گردن زدن روي پوست) سيراب نمايد، آنها ما را تكذيب كرده و خوارمان ساختند، توئي پروردگار ما و برتوست اتكال ما (تكيه گاه