از مباهله تا عاشورا صفحه 437

اش را از شما گردانده است، بلايش را بر شما فرود آورده و شما را از رحمت خود دور كرده است؛

پس چه خوب خدائي است خداي ما و چه بد بنده ايد شما! به فرمانبرداري اعتراف كرديد، وبه محمد فرستاده او ايمان آورديد سپس به سوي عترت و ذرّيّه او لشكر كشي كرديد كه مي خواهيد آنها را به قتل برسانيد، به طور يقين شيطان شما را وسوسه كرده وخداي بزرگ را از ياد برده ايد، پس نابود شويد و آنچه را كه مي خواهيد إنّا للّه و إنّا إليه راجعون اينان جماعتي هستند كه بعد از ايمان كافر شدند، پس دوري از رحمت خدا بر گروه ستمگران است.

عمر گفت: واي بر شما با او سخن نگوئيد، او پسر پدرش است (بيان سحرآميز دارد) به خدا قسم اگر تمام روز را بايستد و سخن گويد خسته نمي شود، با او حرف نزنيد!

شمر جلو آمد وگفت: اي حسين اين حرفها چيست كه مي گويي؟ منظورت را به ما بفهمان تا بفهميم فرمود: من مي گويم از خدا بترسيد و مرا نكشيد، كشتن من بر شما حلال نيست و بي احترامي من بر شما جايز نيست، من فرزند پيغمبر شمايم و خديجة زن پيامبرتان جدّه من است و شايد اين حديث پيغمبرتان به شما رسيده است كه (درباره من و برادرم فرمود:) الحسن والحسين سيّدا شباب أهل الجنّة حسن و حسين سروران جوانان بهشتند «1»

2- سوار برشتر

2- سوار برشتر امام مركبش را خواست و سوار آن شده با صداي بلند فرمود: اي اهل عراق (بيشترشان صداي امام را مي شنيدند) به سخنانم گوش فرادهيد و شتاب نكنيد تا بر شما نصيحت كنم، اگر قبول نكرديد آن وقت تصميم خود را بگيريد تا كارتان برايتان ملال آور نشود.