از مباهله تا عاشورا صفحه 438

سپس ستايش خدا را به جا آورده و خدا را به شايستگي ثنا گفت و به پيغمبر و ملائكه و ساير أنبيا درود فرستاد، (راوي گويد:) كسي قبل و بعد از او، مانند او با بلاغت تمام سخن نه گفته است.

سپس فرمود: به نسب من بنگريد ببينيد من كِيَم، بعد از آن به وجدان خود رجوع كنيد و آن را مذمت نماييد و ببينيد آيا به صلاح است كشتن و دريدن حرمت من؟

آيا من فرزند پيامبر و فرزند پسر عم وصي او نيستم؟! (آيا من فرزند) نخستين ايمان آورنده به رسول و بر آنچه كه او از نزد خدا آورده است، نيستم؟ آيا حمزه سيد شهدا عمويم نيست؟! آيا «جعفر» پرواز كننده با دو بال در بهشت، عموي من نيست آيا سخن رسول خدا در باره من و برادرم به شما نرسيده است كه فرمود: هذان سيدا شباب اهل الجنّة؟ اگر حرف حق مرا پذيرفتيد كه، به خدا قسم از آن روزي كه دانسته ام خداوند دروغگويان را به غضب خود گرفتار مي كند، عمداً دروغ نه گفته ام،! و اگر مرا تكذيب كرديد (وبه گفته هاي من باور نه كرديد، در ميان شما كساني هستند كه اگر از آنها بپرسيد براي شما مي گويند.

از جابربن عبدالله انصاري و ابا سعيد خدري و سهل بن سعد ساعدي و زيد بن ارقم و أنس بن مالك سؤال كنيد، آنها به شما خبر مي دهند كه اين حرفها را درباره من و برادرم از رسول خدا شنيده اند، آيا اين سخنان رسول خدا، شما را از كشتن من باز نمي دارد؟!

شمر گفت: هركس گفته هاي ترا (باور كند و) بفهمد، خدا را به زبان مي پرستد يعني هيچ كس از گفته هايت سر در نمي آورَد!

حبيب بن مظاهر به شمر گفت: به خدا سوگند من مي بينم كه تو خدا را با هفتاد زبان مي پرستي و شهادت مي دهم در اين سخنت صادقي و خداوند بر دلت مهر زده است (سخنان حسين عليه السلام را امثال تو نمي‌فهمد).

سپس امام به آنها فرمود: اگر در اين باره شك داريد! آيا در اين هم شك داريد كه من