از مباهله تا عاشورا صفحه 44

چنانچه در كتابهايشان توصيف شده بود يافتند و چون رسول خدا آنان را به اسلام دعوت كرد و قرآن بر ايشان تلاوت نمود، به گريه افتادند، و دعوت آنحضرت را، پذيرفتند، و به وي ايمان آوردند و از نزد رسول خدا بر خاستند؛

ابوجهل بن هشام با گروهي از قريش سر راه بر ايشان گرفتند و گفتند: شما چه مردمان بي خردي هستيد! مردم حبشة (يا نجران) شمارا براي رسيدگي و تحقيق در امري فرستادند امّا شما بي درنگ دين خود را رها كرديد و دعوت او را پذيرفتيد.

نمايندگان نصاري درپاسخ قريش گفتند: مارا با شما بحث و جدالي نيست ما به كيش خود، شما به كيش خود، مااز اين سعادت نمي گذريم در باره ايشان آياتي «1» از قرآن مجيد نازل شد. «2»

2

سال دهم هجرت رسول خدا صلي الله عليه و آله خالد بن وليد را در ماه ربيع الأخر به همراه چهار صد نفر «3» به سوي بني الحرث بن كعب كه، در نجران ساكن بودند فرستاد

او را امر فرمود؛ اول آنان را سه مرتبة به اسلام دعوت نمايد، اگر قبول كردند

در ميان آنها بماند تا شرايع اسلام را بر آنها تعليم نمايد و اگر نپذيرفتند با آنها بجنگد؛ خالد حركت كرد وقتي كه به آنجا رسيد آنها را به اسلام دعوت كرد آنها نيز قبول نمودند در ميان آنها ماند و جريان اسلام آنها را به حضرت نوشت (پس از مدتي) با گروهي از آنان كه از جمله آنها قيس بن الحصين بن يزيد بن قينان ذي الغصّة و يزيد بن عبدالمدان و جز آن دو بودند، به خدمت حضرت رسيدند در مدينه ماندند و در بقيّه ماه شوال يا در ذي الحجّة به شهر خود برگشتند.