از مباهله تا عاشورا صفحه 445

توبيخ و ملامت نيست چون نتيجه جنگ اين است. «1»

اين خطبه را با تغييراتي در مناقب ابن شهر آشوب و كتاب تحف العقول ص 240 و كتاب اللهوف سيد ابن طاووس ص 85- 88 آورده‌اند وضمناً شعر بالا در لهوف 8 بيت و در سيره ابن هشام ج 2 ص 582 دربيتهاي زياد و با لفظهاي متفاوت ذكر كرده‌اند

«خونهائي كه برنگشت»

اشاره

«خونهائي كه برنگشت» در واقعه كربلاء امام در چند مورد مشت خود را با خون پُر نمود و به آسمان انداخت، و هيچيك از آن خونها به زمين برنگشت ملائكان آسمان آنهارا گرفته و براي سند زنده، نگهداشته‌اند تادر روز رستاخيز به دادگاه حق حاضر كرده و ستمكاران دشت نينوا را به‌پاي ميز محاكمه بكشانند

1- خون علي اكبر عليه السلام‌

1- خون علي اكبر عليه السلام ثمّ أخذ بكفّه من دمه الطّاهر و رمي به نحو السّماء فلم يسقط منه قطرة سپس يك مشت از خون پاك او گرفته و به آسمان پاشيد، قطره‌اي از آن به زمين

برنگشت و در اين باره در ضمن زيارتش آمده است.

بأبي أنت و أمّي من مذبوح و مقتول من غير جرم، بأبي و أمّي دمك المرتقي به إلي حبيب اللّه، بأبي أنت وأمي من مقدم بين يدي أبيك، يحتسبك و يبكي عليك محتذقاً عليك قلبه، يرفع دمك إلي عنان السّماء لايرجع منه